ยินดีต้อนรับสู่ThaiDepart โฮมเพจ"ร้อยกล..ร้อยกรอง" สื่อการสอนกลุ่มสาระการเรียนรู้วิชาภาษาไทย โรงเรียนสุราษฎร์ธานี โดย..ครูแก้ว
.......ข้อห้ามบางประการ...3....

   
 ๓. เสียงวรรณยุกต์

           บรมครูกลอนสุนทรภู่ แต่งแต้มเสียงวรรณยุกต์ของคำสุดท้ายในแต่ละวรรคไว้ได้อย่างไพเราะ ระดับเสียงสูงต่ำในภาษาไทย
     (เสียงวรรณยุกต์)เป็นเสมือนเสียงดนตรีในบางตำแหน่งของคำหากใช้เสียงวรรณยุกต์บางเสียงกลอนอาจขาดความไพเราะได้
     นักเขียนกลอนสมัครเล่นอย่างเราๆ จึงมักจะจดจำการลงเสียงท้ายวรรคทั้งสี่ ว่า    "เต้น ๆ     จัตวา     สามัญ     สามัญ"
     ดังนั้นนักแต่งกลอนต้องระวังให้จบกลอนในแต่ละวรรคด้วยเสียงที่ถูกต้อง การจบกลอนแต่ละวรรคต้องระวังเสียงที่เป็นข้อห้าม
     สังเกตกลอนที่ควรแก้ไขเรื่องเสียงวรรณยุกต์ดังนี้
(ตัวอย่างต่อไปนี้ตัดตอนมาจากแบบฝึกหัดของนักเรียน)

     
         โลกสวยสดงดงามเพราะความรัก ไม่รู้จักความรักโลกเศร้าหมอง
เหมือนที่พี่ไร้เธอเป็นคู่ครอง เจ้าจงตรองพี่นี้คิดถึงเจ้า
พี่นี้คิดถึงเธอไม่วางวาย ไม่ห่างหายในรักคิดถึงเธอ
ไม่ได้พบได้เจอเธอนะเออ คงจะเพ้อละเมอทุกคืนวัน

 


           จะเห็นว่าคำสุดท้ายในวรรคที่ ๔ ๕ และ  ๖ มีเสียงวรรณยุกต์ที่ทำให้เสียงของกลอนกระด้าง ไม่นุ่มนวลชวนฟัง
      ผู้เขียนกลอนทุกคนจึงต้องระวังเรื่องนี้ด้วยเพราะกลอนของไทยก็คล้ายๆกับทำนองเพลงนั่นเองเสียงวรรณยุกต์ที่พริ้วไป
      ตามข้อกำหนดจะทำให้ท่วงทำนองกลอนมีความไพเราะขึ้นยิ่งหากได้เนื้อความที่กินใจด้วยแล้วความสมบูรณ์ของกลอน
      ก็จะเพิ่มขึ้นอีกมาก


๏...................๚๛