๔. เสียงวรรณยุกต์ในกลอนของสุนทรภู่
          บรมครูกลอน “สุนทรภู่” จินตกวีผู้รจนาภาษากวีได้อย่างงดงาม ผลงานของท่านแต่ละชิ้นเปรียบเสมือนเพชรที่ได้รับ
      การเจียระนัยด้วยความประณีตบรรจง จึงสามารถส่องแสงเป็นประกายได้อย่างงดงาม จนหาที่ตำหนิไม่พบ กลอนแต่ละ
     วรรควางจังหวะเสียงได้อย่างกลมกลืน เกิดเสียงสูงต่ำที่ไพเราะเสมือนเสียงดนตรีที่บรรเลงอย่างไม่ติดขัด ทั้งนี้ลักษณะ
     กลอนของสุนทรภู่ มีการกำหนดเสียงวรรณยุกต์ของคำสุดท้ายในแต่ละวรรค ดังนี้

ตารางแสดงการใช้เสียงวรรณยุกต์ในคำสุดท้ายของวรรคแต่ละวรรค

หมายเหตุ  จากตารางข้างต้นสีที่กำหนดไว้มีความหมายดังนี้      

หากจะให้ง่ายแก่การจดจำ ก็อาจจะจดจำการใช้เสียงวรรณยุกต์ลงท้ายของแต่ละวรรคว่า   “เต้นๆ....จัตวา....สามัญ......สามัญ”(เต้นๆหมายถึง...เสียงที่มีเสียงสูงต่ำตั้งแต่เอกจนถึงจัตวายกเว้นเสียงสามัญซึ่งถือว่าเป็นเสียงเรียบ)

คำอธิบายเพิ่มเติม

ตัวอย่าง

๏...................๚๛