ยินดีต้อนรับสู่ThaiDepart โฮมเพจ"ร้อยกล..ร้อยกรอง" สื่อการสอนกลุ่มสาระการเรียนรู้วิชาภาษาไทย โรงเรียนสุราษฎร์ธานี โดย..ครูแก้ว

ผลงานกลอน อาจารย์ผ่องพรรณ นวลขาว

 
เพลงลาสถาบัน

กัลปพฤกษ์ ทิ้งใบ ในเดือนหนาว
ชมพูพราว เกาะก้าน บานไสว
เป็นสัญญาณ วันจาก เพื่อนยาไกล
ในหัวใจ บอกย้ำ คำอำลา
วันอบอุ่น ในอ้อมกอด สถาบัน
วันที่เรา ผูกพัน ร่วมหรรษา
วันเธอฉัน หยอกเย้า จำนรรจา
วันข้างหน้า แยกมุ่ง เก็บรุ้งทอง
ลาแล้วลา...จำลา เวลาผ่าน
ลาบุปผา แย้มบาน ลาเพื่อนผอง
ลาถิ่นเคย เรียนเล่น สุขใจปอง
ถึงใจหมอง ฝากยิ้ม พิมพ์ใจเธอ ๚๛

ผู้ประพันธ์.........อาจารย์ผ่องพรรณ นวลขาว


     

 
ด้วยความอาลัย

วันเวลา กลืนกิน สิ้นทุกสิ่ง
ไม่หยุดนิ่ง หมุนเวียน เปลี่ยนแปลงหนอ
วันพร้อมหน้า ผาสุก อย่างเพียงพอ
พลันขาดพ่อ เป็นหลักชัย ใจอาดูร
คือแบบอย่าง ทางประพฤติ ยึดสิ่งถูก
คือร่มโพธิ์ ของลูก บังแสงสูรย์
คือคู่คิด คู่ใจ ที่เทิดทูน
คือคนดี ที่เพิ่มพูน ค่าแห่งคน
สมบูรณ์แบบ ทำหน้าที่ แห่งชีวิต
คุณความดี ประจักษ์จิต สถาผล
ลับแต่กาย ไว้ชื่อ คู่สกล
สู่สวรรค์ วิมานบน ไปชั่วกาล๚๛


จาก...ครอบครัวเพชรรักษ์

ผู้ประพันธ์.........อาจารย์ผ่องพรรณ นวลขาว

 

 

บทอาเศียรวาท ๑๒ สิงหา มหาราชินี

        
         องค์สมเด็จราชินีศรีสง่า

นางแก้วองค์ราชาเมืองสยาม
  พระแม่เมืองแห่งราษฎร์ทุกเขตคาม เทิดพระนามแนบในกลางใจชน
        พระเมตตาการุณย์อุ่นปกเกล้า ทั่วแดนไทยพระบาทก้าวเยี่ยมทุกหน
  แม้เหนื่อยยากเสโทหยดทรงอดทน หวังพิชิตภัยพ้นแผ่นดินทอง
        เพื่อประชาอยู่เย็น ธ เป็นสุข พระบารมีขจัดทุกข์สิ้นทั้งผอง
  ศิระกรานแทบบาทธุลีละออง ถวายชัยแซ่ซร้อง ทรงพระเจริญ ๚๛

สิงหาคม ๒๕๔๑


อาเศียรวาทราชสดุดี

         ปวงข้าเทิดทศนัขประณตนฤบดินทร์
    เอกองค์ธานินทร์ ไผท
          ปกเกล้าคุ้มศิรมานผสานพลวไกร
    นิกรกสานติ์ใส มนัส
          ไทยทั่วแคว้นสุขเย็นธเป็นวรกษัตริย์
    ฉัตรแก้วอภิรัฐ วิรุฬห์
          ห้าสิบล่วงวิสฤตบพิตรบุรณหนุน
    รักราษฎร์และการุณ ประจักษ์
          นบบัวบาทนฤบาลวิศาลภทรศักดิ์
    ด้วยชีพมโนภักดิ์ นิรันดร์

๒๕๔๐



 

วันประถมศึกษาแห่งชาติ ปี ๒๕๒๙

        
           ก เอ๋ย ก ไก่

เสียงใสใสอ่อนเดียงสาว่าขับขาน
    มือน้อยเพียรคัดเขียนทุกวันวาร จวบเนิ่นนานเรียนจบจนกบเกย
          ใครเล่าเฝ้าฝึกฝนจนเติบใหญ่ ใครเล่าใครสอนสั่งเฝ้าเฉลย
    ใครเล่าเพียรชี้แนะเฝ้าชมเชย ใครเล่าเอยใกล้ชิดหนูอยู่ทุกวัน
          ถึงเหนื่อยยากตรากตรำไม่พร่ำบ่น แม้กันดาร...ไกลโพ้น...หรือจะพรั่น
    เพื่อสร้างคนสร้างชาติให้อัศจรรย์ อุปสรรคนับอนันต์ไม่เคยเกรง
          ด้วยตระหนักถึงภาระและหน้าที่ ทุกนาทีย้ำสำนึกให้รีบเร่ง
    ตอกรากฐานชีวิตศิษย์เราเอง จักได้เก่งแกร่งกล้ากว่าใครใคร
          ยอมเป็นฐานเพื่อเขาได้ก้าวผ่าน ถึงเนิ่นนานซ้ำซากสิ้นสดใส
    เพียงได้ข่าวเขารุ่งเรืองก็อิ่มใจ ว่าเราได้ช่วยไทยพัฒนา ๚๛

๒๕๒๙


 

แด่คุณครูวรินทร์ จินโต เนื่องในโอกาสเกษียณอายุราชการ ๒๕๓๕

        
           เวลาผ่านนานนักหากย้อนคิด

แต่น้อยนิดหากจะถามความรู้สึก
    ศิษย์ยังจำฝังใจในสำนึก สิ่งครูฝึกครูสอนก่อนยังเยาว์
          กราบคุณครูด้วยดวงในในวันนี้ เพราะครูดีจึงปั้นศิษย์ให้หายเขลา
    ได้เติบโตมากคุณค่าปัญญาเชาวน์ จะนานเนาเพียงไรไม่ลืมเลือน
          อัญเชิญพระไตรรัตน์มาปกป้อง ครูจงครองสุขกายใจหาใครเหมือน
    เป็นมิ่งขวัญเป็นโพธิ์ทองเป็นหลักเรือน เป็นแสงเดือนเย็นส่องผองศิษย์นิรันดร์๚๛

กันยายน ๒๕๓๕


ด้วยใจคารวะ

(เกษียณอายุราชการ อ.มนัส วรินทรเวช และ อ.ฉัตร คงผ่อง)

        
           จากกรวดหินดินก้อนก่อนเป็นเพชร

ประกายเก็จก่องแพรวแวววับใส
    ระยับตาค่าอนันต์งามวิไล เพราะมือใครหากมิใช่ได้มือครู
          เจียระไนด้วยใจรักแน่นสนิท เมตตาศิษย์ดุจลูกเทียมทุกผู้
    อบรมบ่มสอนถนอมดู เพื่อก้าวสู่โลกกว้างอย่างท้าทาย
          จะเหนื่อยยากเพียงไรฤารู้เบื่อ ด้วยหน้าที่มีเพื่อเป็นผู้ให้
    "สร้างทรัพยากรมนุษย์"ทั้งใจกาย ด้วยหวังให้เขามีค่าคู่ธานี
          จากวันนั้นถึงวันนี้เนิ่นนานนัก และเวลาจักพิสูจน์แล้ววันนี้
    ค่าของคนเลิศงามด้วยความดี ทุกดวงใจเปรมปรีดิ์คารวะ๚๛

๒๕๓๓


 

ธารน้ำใจ

        
              ดินระแหงแหล่งไม้

ฟุบเฉา
     สุดโศกสุดซบเซา ทั่วหล้า
     ฝนโปรยฉ่ำปรายเงา เย็นชื่น ขจีแฮ
     ปลุกแผ่นดินพลิกฟ้า ตื่นฟื้นโลกงาม
        
              เฉกไมตรีท่านให้

ทุกนาม
     ชุบชื่นชโลมยาม หม่นเศร้า
     เบิกใจไม่เข็ดขาม อุปสรรค สู้เฮย
     นอบนบคุณแทบเท้า ท่านด้วยดวงใจ

๒๖ สิงหาคม ๒๕๓๖



"หลั่งมาเองเหมือนฝนอันชื่นใจ"

        
           "อันว่าความกรุณาปรานี

จะมีใครบังคับก็หาไม่
    หลั่งมาเองเหมือนฝนอันชื่นใจ จากฟากฟ้าสุราลัยสู่แดนดิน"
          พระราชนิพนธ์ล้นเกล้าฯชาวไทยซึ้ง คุณธรรมติดตรึงใจถวิล
    ผู้อิ่มเอมสมบูรณ์สุขรู้รดริน ให้น้ำใจอีกทรัพย์สินเพื่อเจือจาน
          ปลุกผู้ด้อยโอกาสผงาดสู้ เดินไปสู่ปลายฝันอย่างห้าวหาญ
    สร้างรอยยิ้มลบรอยใจอันร้าวราน ก้าวล่วงผ่านอุปสรรคอย่างสุขใจ
          ซึ้งน้ำใจเกินคำนำมากล่าว จะตั้งใจเรียนเล่าไม่ไถล
    วอนอำนาจแห่งคุณรัตนตรัย คุ้มป้องภัยแก่ท่านนานนิรันดร์๚๛

๒๘ สิงหาคม ๒๕๓๗


 

วันเกียรติยศ

        
          โบราณว่าหนทางพิสูจน์ม้า

และเวลาบอกคุณค่าของคนได้
    ผ่านร้อนเย็นอุปสรรครุมรอบกาย ไม่เหน็ดหน่ายแกร่งสู้สู่ปลายทาง
          ครูจึงเฝ้าปั้นคนให้เป็นคน ด้วยหวังผลศิษย์ดีตามที่สร้าง
    รู้วิชามีอาชีพเดินถูกทาง ครูจึงเป็นนักสร้างที่ยิ่งยง
          นับแต่วันพ่อแม่มอบมือลูก ให้ครูปลูกบ่มสอนตามประสงค์
    จากผ้าขาวครูเพียรเขียนประจง แต้มสีลงสดสวยด้วยคุณธรรม
          จากวัยอ่อนสู่วัยเติบใหญ่กล้า ทั้งเก่งดีมีวิชาค่างามขำ
    ไม่หวังใดตอบแทนเพียงข่าวคำ ว่าเหล่าศิษย์เลิศล้ำครูภูมิใจ
          จวบวันนี้วันดีวันเกียรติยศ ผลงานครูปรากฏแสนยิ่งใหญ่
    ทุกคนผู้ประจักษ์ค่าอ่าอำไพ น้อมเศียรไหว้ด้วยเคารพนบบูชา๚๛

    ตีพิมพ์ลงวารสารประชาสัมพันธ์โรงเรียน

ฉบับวันกตัญญู ๒๕๓๕


 

โลกล้วนสดุดี

        
                พระคุณครูยิ่งฟ้า

เกินดิน กว้างฤา
       เพียรบ่มฝึกใจจินต์ ศิษย์ล้ำ
       วิชาเร่งเรียนถวิล หวงห่วง
       ยากยิ่งคำยามย้ำ กล่าวอ้างพระคุณ
               ภาระงานล่วงแล้ว เลิศลัพธ์ ผลนา
       หกสิบปีนานนับ   ผ่านพ้น
       เกียรติภูมิแห่งชีพสรรพ   สืบผ่าน สง่าเฮย
       สมค่าคนเลิศล้น โลกล้วนสดุดี๚๛



๏..............๚๛