ÂÔ¹´Õµé͹ÃѺÊÙèThaiDepart âÎÁྨ"ÃéÍ¡Å..ÃéÍ¡Ãͧ" Ê×èÍ¡ÒÃÊ͹¡ÅØèÁÊÒÃСÒÃàÃÕ¹ÃÙéÇÔªÒÀÒÉÒä·Â âçàÃÕ¹ÊØÃÒÉ®Ãì¸Ò¹Õ â´Â..¤ÃÙá¡éÇ

 

ส. เชื้อหอม
ผู้ประพันธ์บทกลอน

"เพชรน้ำหนึ่ง"

กลอนเรื่องนี้ชี้แนะเรื่อง

การใช้เสียงวรรณยุกต์
ในคำสุดท้ายของแต่ละวรรค
อันได้แก่ คำสดับ คำรับ คำรอง
และคำส่ง ว่าควรใช้
หรือไม่ควรใช้เสียงอะไร
รวมถึงข้อที่ควรระวังอื่นๆที่จำเป็น
อันจะช่วยทำให้กลอนไพเราะขึ้น




เพชรน้ำหนึ่ง

...กลอนเก้าคำ จำไว้ ด้อยไพ"เราะ"
เขียนให้"เหมาะ" แปดคำ เพชรน้ำ"หนึ่ง"
แต่ละวรรค หนักแน่น ดุจแกน"กลึง"
กลอนจะ"ซึ้ง" ติดใจ และให้"คุณ"

..คำสุดท้าย วรรคแรก แยกพิ"เศษ"
สามัญ"เขต" หวงห้าม ตามเกื้อ"หนุน"
ท้ายวรรคสอง ต้องร ู้อยู่เป็น"ทุน"
เอก-โท"จุน" จัต วาประ"พนธ์"

..ท้ายวรรคสาม วรรคสี่ นี้จำ"มั่น"
เสียงสา"มัญ" -ตรีใช้ ได้ทุก"หน"
สัมผัสซ้ำ จำจด งดปะ"ปน"
จงคิด"ค้น" ถ้อยคำ ที่จำ"เป็น"

..ไม้ไต่คู้ ใช้กับ ไม้ไต่"คู้"
เมื่อฟัง"ดู" เด่นด ีดั่งที่"เห็น"
เสียงสั้นยาว ก้าวก่าย หลายประ"เด็น"
อย่าบำ"เพ็ญ" พ้องกัน นิรัน"ดร"

..อย่าเขียนให้ ใจความ ตามเพ้อ"นึก"
จงตรอง"ตรึก" ตระหนัก เรื่องอัก"ษร"
คติธรรม นำใส่ ให้สัง"วร"
รวมสุน"ทร" ถ้อยไว้ ให้งด"งาม"

..จุดจบก็ ขอให้ กินใจ"หน่อย"
มิควร"ปล่อย" เปะปะ เหมือนสะ"หนาม"
จบให้เด่น เห็นชัด จำกัด"ความ"
ให้ตรง"ตาม" เค้าโครง เรื่องโยง"ใย"

..เขียนเสร็จสรรพ กลับมา ตรวจตรา"ผิด"
ตรวจช"นิด" เรียงตัว ทั่วกัน"ใหม่"
เมื่อเห็นเพราะ เหมาะด ีจี้หัว"ใจ"
จึงเผย"ให้" ประชา ชนตรา"ตรึง"

..กลอนเก้าคำ จำไว้ ด้อยไพ"เราะ"
เขียนให้"เหมาะ" แปดคำ เพชรน้ำ"หนึ่ง"
แต่ละวรรค หนักแน่น ดุจแกน"กลึง"
ผู้อ่าน"จึง" จะชอบ ชมขอบ"คุณ"๚๛


ส. เชื้อหอม.........ประพันธ์



 
back
home