| "เรียงถ้อย...ร้อยคำ" |
๏
คำดีดี
ดูเด่น มีเป็นร้อย
|
|
เชิญเรียงถ้อย สื่อค่า ภาษาศิลป์ |
บรรจงร้อย
เรียงคำ ชื่นฉ่ำจินต์
|
|
แล้วโบยบิน
เบิกฟ้า ไปคว้าดาว |
๏
จะโอบคว้า
พารุด ไปสุดฟ้า |
|
ให้ดารา ปลุกฟื้น ในคืนหนาว |
| ปลอบฤดี
ให้ชื่น อย่างยืนยาว |
|
ทุกครั้งคราว
ที่มิตร คิดมาเยือน |
๏
เป็นเพื่อนจริง
อิงอ้อน มาวอนว่า |
|
ล้อวาจา เล่นวจี ทีจะเหมือน |
| ดังไฟผิง
อิงอุ่น คอยกรุ่นเตือน |
|
ว่าไม่เบือน
จากกัน ไม่ผันจร |
๏
ช่วยสืบสาน
งานศิลป์ ทั่วถิ่นที่ |
|
ด้วยวจี แจ่มถ้อย ร้อยอักษร |
| ภาษาไทย
เจิดจรด ทุกบทตอน |
|
เอื้อนอาทร
พิทักษ์ค่า ภาษาไทย |
๏
ให้ภาษา
พาศิลป์ ระรินรื่น
|
|
เป็นเพลงชื่น ชูกมล คนอ่อนไหว |
| คลอสำเนียง
เสียงกานท์ ผสานใจ |
|
เป็นมาลัย
คล้องขวัญ นิรันดร.๚๛ |
|
บทกลอนเกริ่นนำหน้าแรกโฮมเพจ
|
|
โฮมเพจ "เรียงถ้อย..ร้อยคำ"
|
| "อำลา..อาลัย"...ส่ง
ผอ.สาธร |
๏
ด้วยรักและศรัทธามีมาให้
|
|
วันแห่งความยิ่งใหญ่จึงปรากฏ |
ชมพูเขียวมีชื่อลือลาภยศ
|
|
ผู้กำหนดสร้างชื่อเลื่องลือนาม |
๏
ด้วยเกียรติและศักดิ์ศรีที่เป็นหนึ่ง |
|
คำเคยซึ้งตรึงใจให้เกรงขาม |
| จุ่งจำเริญก้าวไกลไปทุกยาม |
|
ยังติดตามศรัทธา
"ท่านสาธร"
๚๛
|
|
|
|
| "มาใหม่..ยินดี"...รับ
ผอ.นิกร |
| ๏
เป็นก้าวใหม่ก้าวเสริมมาเติมต่อ |
|
ให้
"ส.ธ." จรัสไกลในโลกหล้า |
| เสริมด้วยรักด้วยมนัสพัฒนา |
|
แลมุ่งมั่นก้าวหน้ากันต่อไป |
| ๏
ด้วยรักและศรัทธามีมามอบ |
|
หวังประกอบการศึกษาพายิ่งใหญ่ |
| เสริมกิจด้วยความหวังกำลังใจ |
|
คือพลังมอบให้
"ท่านนิกร"
๚๛ |
| กันยายน
2547 |
|
โฮมเพจ
"ฝ่ายวิชาการ ส.ธ."
|
| "ฝึกเขียน..เรียนกลอน" |
๏
มาฝึกเขียนเรียนรู้ช่วยชูเชิด |
|
เชิงกลอนให้บรรเจิดบรรจงยิ่ง |
เอกลักษณ์แห่งไทยใคร่ประวิง
|
|
อย่าทอดทิ้งเชิงกลอนอักษรไทย |
๏
วิชาแต่งคำประพันธ์ขยันสอน |
|
เป็นเชิงกลอนมากล้ำค้ำอยู่ใกล้ |
| พอชอบจิตมาจับประทับใจ |
|
ขยับให้นักเรียนหัดเขียนกลอน |
๏
จะแต่งโต้ตอบตั้งดังคนแต้ม |
|
มายิ้มแย้มยั่วย้ำใช่คำหลอน |
| เข้ามาแต่งแสร้งเติมเสริมเป็นตอน |
|
จะมาก่อนมาหลังจงสั่งความ |
๏
สั่งเป็นกลอนวอนว่าเข้ามาแต่ง |
|
ให้เป็นแหล่งเรียนรู้ดูล้นหลาม |
| ขยันฝึกขยันเขียนเรียนรู้ตาม |
|
ให้วาบหวามแววกวีทุกวี่วัน |
๏
ในความฝันวันนี้ที่ปรากฏ
|
|
คือกำหนดแห่งใจไม่เคยหวั่น |
| เปิดกระดานวันนี้มีจำนรรจ์ |
|
เชิญนักเรียนร่วมสรรค์จำนรรจ์กลอน |
๏ ลองวางคำทำท่าเหมือนว่าตอบ |
|
ให้รอบคอบดั่งคำที่พร่ำสอน |
| จงเรียงถ้อยร้อยรสบทสุนทร |
|
ให้โอนอ่อนอิงบทรจนา |
๏ แม้มิสวยรวยล้ำด้วยคำเลิศ |
|
แจ่มบรรเจิดเจนจบในภพหล้า |
| เพียงจัดถ้อยจำนรรจ์สรรวาจา |
|
เรียงรสมาบ่งเสียงสำเนียงไทย |
๏ อย่าท้อถอยพลอยบ่นดั่งคนบ้า
|
|
สรรวาจาเรียงกลอนอย่างอ่อนไหว |
| ให้อ่อนหวานซ่านซึ้งติดตรึงใจ |
|
แม้นมิใคร่ชำนาญอย่าพาลท้อ |
๏ เขียนกันมาวันละนิดประดิษฐ์ถ้อย |
|
ชวนร่วมร้อยเรียงคำที่พร่ำขอ |
| คือหัดเขียนเพียรหวังอย่ารั้งรอ |
|
อย่านั่งงอมือเท้าถึงคราวจน |
๏ ให้ใจสู้รู้กลอนสุนทรเสนาะ |
|
พริ้งไพเราะดลใจได้ฝึกฝน |
| กราบครูกลอน
"สุนทรภู่" เชิดชูชน |
|
คุ้มกมลผู้ฝึกเขียน...หัดเรียนกลอน.๚๛
|
|
|
|
|
|
| ยินดีต้อนรับ
ผู้อำนวยการประภาศรี อุยยามฐิติ |
๏จากครูเก่า
เกิดก่อ ผู้บริหาร |
|
ไปเบิกบาน โรจน์ฟ้า ชื่อปรากฎ |
| ว่าหญิงแกร่ง
ทุกสนาม พาคร้ามยศ |
|
เก่งกำหนด
ก้าวหน้า สถาบัน |
๏มาสร้างเรือน
เยือนถิ่น แผ่นดินเก่า |
|
เคยสอนเยาว์
แนะทาง ด้วยสร้างสรรค์ |
| มาวันนี้
มีภาระ ใหญ่ฉกรรจ์ |
|
"ประภาศรี"
เร่งผลักดัน พัฒนา๛ |