ยินดีต้อนรับสู่ThaiDepart โฮมเพจ"ร้อยกล..ร้อยกรอง" สื่อการสอนกลุ่มสาระการเรียนรู้วิชาภาษาไทย โรงเรียนสุราษฎร์ธานี โดย..ครูแก้ว


 

บทกลอนที่ผ่านการคัดกรองในรายวิชาภาษาไทยการแต่งคำประพันธ์ ( ท ๐๔๓ )
ปีการศึกษา ๒๕๔๓
"กลอนสักวา"
 
    สักวาภาษาไทยใช่เรื่องยาก
 
ใช่ลำบากหากเราเพียรหมั่นเรียนรู้
พ่อขุนสร้างเอาไว้ให้เชิดชู   สืบทอดอยู่คู่ไทยค่ามากมาย
  
  เมื่อพ่อเพียรสร้างสรรค์แต่วันก่อน
 
อย่าริดรอนสิ่งพ่อสร้างให้สูญหาย
จงหมั่นเพียรเรียนให้รู้ไว้คู่กาย   อย่าทำลายให้ใครว่าน่าอายเอย
       
- น.ส.ปิ่นธิดา จันทร์เพชรคง ม. ๕/๑
     
     สักวาภาษาไทยใช่เรื่องยาก
 
ไม่ลำบากหากตั้งใจใฝ่ศึกษา
ภาษาไทยไทยใช้แต่นานมา   ให้คุ้มค่าบรรพบุรุษสุดสมใจ
 
    เกิดเป็นไทยใจรักนักภาษา
 
อย่ามัวมาอุตรินำสมัย
อังกฤษบ้างไทยบ้างรำคาญใจ   ต้องภูมิใจในศักดิ์ศรีพี่ไทยเอย
   
- น.ส.สุนิสา ศิริสุข ม. ๕/๑


"กลอนดอกสร้อย"

     ครูเอ๋ยครูสอน   ครคอยป้อนสอนสั่งวิชาให้
ครูคอยเติมเสริมสร้างกำลังใจ   ทอสายใยผูกพันอันงามตา
 
    ครูเป็นผู้จุดไฟให้สว่าง
 
ให้กระจ่างสะสางร้อยปัญหา
เป็นแรงไฟก่อเกิดเลิศปัญญา   อันนำมาซึ่งความสุขสำเร็จเอย
   
- น.ส.สุนิสา ศิริสุข ม. ๕/๑
     ครูเอ๋ยครูสอน  
ถึงบทกลอนดอกสร้อยร้อยภาษา
สอนเรียบเรียงถ้อยคำพรรณนา   ตามอุราพาฤทัยให้รื่นรมย์

    ครูสอนข้าว่ากลอนนี้ดียิ่งนัก
 
จงประจักษ์เห็นคุณค่าน่าเสพย์สม
แต่งบทกลอนพาสอนใจให้ชื่นชม   ให้สุขสมเพราะวันนี้มีครูเอย
   
- น.ส.ณัฐวินี แท่นนิล ม. ๕/๑

   
"กลอนเพลงยาว"

     
 
รักนวลน้องปองสงวนชวนชิดชื่น
คร่ำครวญคิดคะนึงหาทุกค่ำคืน   ทนกล้ำกลืนข้างกายไร้นางเคียง
เพ้อรำพึงคิดถึงแต่เพียงเจ้า   ทุกวันเฝ้าจดจำคำน้ำเสียง
ตัวพี่นั้นทำได้แต่มองเมียง   ได้แค่เพียงเก็บน้องไว้ในใจ
แลผมเจ้าเงางามยามสะบัด   เมื่อลมพัดก็ยิ่งพาให้หวั่นไหว
ทั้งทรวดทรงองค์เอวงามกว่าใคร   ช่างบาดใจบาดจิตพี่คิดครอง
ทุกวันนี้พี่เฝ้าเจ้าตอบรัก   มาพิงพักแนบเคียงเพียงเราสอง
จะมิให้น้องยาน้ำตานอง   จะปกป้องคุ้มครองด้วยดวงใจ
ขอให้เจ้าเชื่อใจในคำพี่   ว่าจะมีเพียงแค่เจ้าไม่หวั่นไหว
จะมีเจ้าผู้เดียวในฤทัย   ไม่เหลียวใครหัวใจให้เจ้าเอย
     
    - นายพูมชน ประวิง ม. ๕/๑
- นายอธิปัตย์ เหมาะประมาณ ม. ๕/๑
     
     
    เรียบเรียงถ้อยร้อยคำลำนำรัก
ส่งสารามาหวังให้ได้ประจักษ์   ว่าใจภักดิ์รักแท้แน่ใจกาย
จะไม่ทำให้น้องต้องหมองหม่น   ยอมจำนนปรนนิบัติไม่ห่างหาย
แม้เวลาผ่านพ้นมิเสื่อมคลาย   มิสลายในรักที่ภักดิ์นาง
หากทิวาราตรีมิมีเจ้า   ก็คงเศร้าเหงาฤทัยใจอ้างว้าง
เหมือนเรือน้อยลอยทะเลไม่เห็นทาง   ต้องอับปางกลางคลื่นลมถาโถมมา
ด้วยเพราะมีอุปสรรคที่หนักหน่วง   เจ้าพุ่มพวงจงเห็นใจพี่เถิดหนา
โปรดบอกพ่อขอเบิกทางให้อีกครา   ตัวพี่ยาของพิสูจน์ว่าจริงใจ
ด้วยจริงแท้แน่จิตคิดรักมั่น   มิแปรผันรวนเรเถลไถล
จะแนบเคียงข้างน้องมิห่างไกล   จะมั่นในสัญญารักภักดีเอย
   
- นายพงษ์เทพ กาญจนประทุม ม. ๕/๒
- นายอนุพงศ์ วิชญวฒิกุล ม. ๕/๒
     
    ภาษารักว่าภักดิ์น้องปองสวาท
บอกว่ารักไม่แชเชือนมิเคลื่อนคลาด   นภากาศก็ไม่กว้างเท่าดวงใจ
เพ้อรำพึงคิดถึงแต่ตัวน้อง   จะไม่มองหญิงใดให้หวั่นไหว
อยากเชื่อพี่แต่น้องนี้กลัวใจ   หวั่นพี่ไม่รักจริงดั่งวาจา
ด้วยตัวน้องนั้นก็มิใจให้พี่   ทุกราตรีเฝ้าคิดถึงคะนึงหา
แต่ความรักคงต้องใช้เวลา   ต้องศึกษาใจกันให้แน่นอน
อยากให้พี่สัญญาจะได้ไหม   ว่าต่อไปจะร่วมเรียงและเคียงหมอน
อย่าจากไปให้น้องต้องอาวรณ์   ขออย่าจรจากไกลไม่ใยดี
ตัวน้องน้อยคงคอยมั่นในความรัก   น้องคงภักดิ์รักพี่มิหน่ายหนี
เฝ้ารอพี่แม้วันผ่านนานแรมปี   ไม่ขอมีชายใดในใจเอย
   
- น.ส.จันทิมา ทองมีเพชร ม. ๕/๑
- น.ส.ศศิธร ประเสริฐ ม. ๕/๑
     
     
    ส่งสาราแทนวาจามาถึงเจ้า
ว่าแสนรักสุดหวงห่วงนงเยาว์   จึงได้เฝ้าส่งสารไต่ถามมา
ด้วยตัวพี่อยู่ทางนี้ไม่มีห่าง   จะรีบสร้างเรือนหอรออุษา
ขอให้เจ้าเฝ้ารอคอยพี่ยา   เก็บรักษารูปกายไม่ชายใคร
จะเร่งยกขันหมากไปขอเจ้า   แล้วสองเรามาอยู่คู่เรือนใหม่
จะรักกันไม่คลอนแคลนตลอดไป   เก็บหัวใจเราสองครองคู่กัน
ต่อจากนี้คงไม่มีเพียงเราสอง   เราจะต้องมีลูกหลานช่วยสานฝัน
รอบรอบเรือนมีเด็กน้อยวิ่งเล่นกัน   ช่างสุขสันต์รักกันนิรันดร์เอย
   
- นายพูมชน ประวิง ม. ๕/๑
     
    รับสาราเผยวาจาประสาซื่อ
ด้วยหวั่นใจไม่อยากจะเชื่อถือ   จะจริงหรือคำหวานที่ส่งมา
ว่ากันว่าผู้ชายนั้นหลายจิต   เที่ยวผูกมิตรกับนารีทุกเคหา
แกล้งหลอกให้นารีช้ำอุรา   แล้วเอ่ยลาเมื่อพี่ยาได้สมใจ
ตัวน้องนี้เห็นจริงดั่งคำเขา   มิคิดเอาสื่อสารามาหลงใหล
มิอยากจะเป็นแมลงเม่าเข้ากองไฟ   เพราะกลัวต้องมอดไหม้ไม่เหลือดี
เก็บไว้เถิดลำนำคำหวานหวาน   อย่าส่งสารมาอีกได้ไหมพี่
อย่าทำลายใจดวงเดียวที่น้องมี   โปรดสงสารน้องนี้เถิดพี่เอย
   
- น.ส.ปิ่นธิดา จันทร์เพชรคง ม. ๕/๑
     

"กลอนนิราศ"
นิราศคันธุลี

นิราศเริ่มเรื่องราวคราวต้องจาก
สุดใจหายถึงวันต้องพลัดพราก แสนลำบากยากจะห้ามความอาลัย
ต้องเดินทางจากน้องนางเพราะหน้าที่ ความรู้สึกที่มีก็หวั่นไหว
กลัวความรักน้องยาจะเปลี่ยนไป เพียงเพราะความห่างไกลของสองเรา
ออกเดินทางจากตัวเมืองตอนตีห้า เหม่อมองฟ้าเริ่มรุ่งอย่างเหงาเหงา
อธิษฐานฝากแผ่นฟ้าเพียงแผ่วเบา อย่าให้รักของเราต้องเปลี่ยนไป
ถึงพุนพินยิ่งถวิลจิตหวาดหวั่น ยิ่งห่างกันพี่ยิ่งกลัวเจ้าหวั่นไหว
กลัวความห่างจะพรากน้องยาไป กลัวเนื้อนวลมีใจกับอีกคน
ถึงหนองขลีตรงที่มีสามแยก ไม่ผิดแผกกับรักเราที่สับสน
ต้องแยกร้างห่างรักทั้งสองคน ต้องทุกข์ทนช้ำรักหนักชีวี
ถึงหัวเตยเคยชมชื่นเมื่อวันเก่า วันที่เราพบรัก ณ ถิ่นนี้
ถิ่นหัวเตยเคยชื่นเพราะคนดี แต่วันนี้ไม่มีแล้วตัวแก้วตา
แสนหวาดหวั่นหวิวไหวในดวงจิต เมื่อต้องคิดถึงรักเราในภายหน้า
กลัวรักน้องต้องเปลี่ยนแปลงแห้งโรยรา ตามเวลาฤดูกาลที่ผ่านวัน
หกโมงเช้าย่างเข้าเมืองท่าฉาง ยิ่งไกลห่างเนื้อนวลน้องยิ่งโศกศัลย์
เห็นวิหคบนท้องฟ้าบินคู่กัน คิดถึงวันเคียงคู่ชื่นของสองเรา
ฝากวิหคที่เหินบินอยู่บนฟ้า บอกแก้วตาว่าตัวพี่นี้แสนเหงา
พี่ยังหวนระลึกถึงวันของเรา พี่แสนเศร้าเมื่อต้องจากน้องนางมา
แล้วฝากลมกระซิบบอกนวลน้อง ว่าพี่ยังหวังปองน้องอยู่หนา
ต้องห่างไกลยังคงมั่นคำสัญญา แม้เวลาผ่านไปไม่เปลี่ยนแปลง
ถึงสวนโมกข์ถิ่นสถานอันศักดิ์สิทธิ์ ดวงอาทิตย์แต้มฟ้าขึ้นทอแสง
แต่ตัวพี่ยามนี้ต้องสิ้นแรง ด้วยความทุกข์นั้นทิ่มแทงที่ดวงใจ
จึงก้มหน้าอธิษฐานขอพรฟ้า มวลเทวาผู้ประเสริฐและยิ่งใหญ่
ช่วยคุ้มครองดูแลน้องยาใจ อย่าให้เจ้าต้องหวั่นไหวเพราะเวลา
ย่างเข้าเมืองท่าชนะตอนโมงเช้า ภาพเก่าเก่ายังปรากฏอยู่เบื้องหน้า
ณ ถิ่นนี้เราเคยร่วมให้สัญญา กลัวเวลามาทำให้สัญญาเลือน
ถึงที่หมายปลายทางคันธุลี ตัวพี่มีเพียงความเหงาคอยเป็นเพื่อน
ความคิดถึงนวลเนื้อน้องไม่ลบเลือน อดีตยังย้ำเตือนอยู่เรื่อยไป
แล้วกล่าวคำสัญญากับแผ่นฟ้า บอกแก้วตาว่าตัวพี่ไม่หวั่นไหว
อย่ากลัวเลยว่าตัวพี่จะเปลี่ยนใจ พี่จะรีบกลับไปหาน้องยาเอย
   

- น.ส.ปิ่นธิดา จันทร์เพชรคง ม. ๕/๑