ยินดีต้อนรับสู่ThaiDepart โฮมเพจ"ร้อยกล..ร้อยกรอง" สื่อการสอนกลุ่มสาระการเรียนรู้วิชาภาษาไทย โรงเรียนสุราษฎร์ธานี โดย..ครูแก้ว

บทกลอนที่ผ่านการคัดกรองในรายวิชาภาษาไทยการแต่งคำประพันธ์ ( ท ๐๔๓ )
ปีการศึกษา ๒๕๔๒
"กลอนดอกสร้อย"
 
    ดอกเอ๋ยดอกโศก
 
แสนวิโยคโศกาพาใจเหงา
ยลบุปผาพลันคำนึงถึงตัวเรา   ด้วยเพราะเขามาลวงหลอกช้ำชอกใจ
  
  เคยคลอเคล้าคู่เคียงชมเชยชื่น
 
เริงระรื่นด้วยรสรักวาบหวั่นไหว
มาบัดนี้พี่ทอดทิ้งไร้เยื่อใย   โอ้หทัยน้องขื่นขมระทมเอย
       
- นางสาวสมาพร พูนสุขสมบัติ ม.๕/๑
     
     ดอกเอ๋ยดอกโศก
 
เมื่อลมโบกพริ้วพรายกระจายเกลื่อน
แต่โศกเศร้าในหัวใจไม่ลืมเลือน   แม้กี่เดือนกี่วันผันผ่านไป
 
    ดอกโศกลิ่วร่วงโรยหล่นจากต้น
 
ความโศกคนกลับผลิดอกออกไสว
กลิ่นดอกโศกมิรู้จางห่างจากใจ   แนบแน่นในเนิ่นนานเนาเศร้าโศกเอย
   
- นายรวี เรืองศรี ม. ๕/๑


"กลอนเพลงยาว"

        คะนึงคิดจิตใจใฝ่ฝันถึง
พี่จำมั่นขวัญตาอยู่ตราตรึง   เฝ้ารำพึงคะนึงถึงเพียงน้องยา
 
    เมื่อแรกพบแก้วตาโฉมเฉลา
 
นวลนงเยาว์สวยโสภางามหนักหนา
พี่นั้นเปรียบดั่งกระต่ายหมายจันทรา   ไหนจะกล้าเด็ดดอกฟ้ามาเชยชม
    
    ถึงตัวพี่นี้ต่ำต้อยด้อยยศศักดิ์
 
แต่มั่นรักในตัวน้องคิดปองสม
หากตัวเจ้าเฝ้ารังเกียจคงตรอมตรม   พี่ขื่นขมระทมใจด้วยรักเอย
   
- นางสาวมัณฑนา ยาวิละ ม. ๕/๑
   
คะนึงคิดจิตใจใฝ่ฝันถึง
นวลพักตร์น้องนงคราญยังตราตรึง   แสนพรั่นพรึงหวามหวั่นในอุรา

    หวังจะชิดเชยเคียงร่วมเรียงหมอน
 
แต่บังอรจะยินยอมหรือเปล่าหนา
ยังวิตกกริ่งเกรงใจแม่ขวัญตา   พี่มิกล้าอาจเอื้อมเจียมตัวตน

    ทำได้เพียงลอบเหลือบแลชะแง้หา
 
นงพงาชม้ายตามองสักหน
ขอแค่นี้เพื่อพี่รักไม่อับจน   อย่าให้ทนท่วมท้นรักเพราะนางเอย
   
- นางสาวสมาพร พูนสุขสมบัติ ม. ๕/๑

   
"กลอนสักวา"

     สักวาพี่รักภักดีเจ้า
 
แต่ต้องเศร้าครวญคอยละห้อยหา
ด้วยเจ้านี้ไม่มีแลแม้หางตา   ตัวพี่ยายากจนข้นแค้นใจ
หัวใจเจ้ามีใครพี่ไม่โกรธ   ไม่ถือโทษเพราะพี่เองที่อ่อนไหว
แม้น้ำตาต้องพรั่งพรูอยู่ภายใน   ก็ขอให้น้องของพี่มีสุขเอย
   
- นายรวี เรืองศรี ม. ๕/๑
     
     สักวาเชื่อใจได้ไหมพี่   ว่ารักนี้จากใจใช่เสแสร้ง
ไม่ได้เก็บซ่อนใครให้คลางแคลง   ช่วยชี้แจงเอ่ยวจีให้ได้ยิน
หากใจพี่ซื่อตรงจะรักมั่น   ก็อย่าหวั่นเราสองคงสมถวิล
ส่วนตัวน้องรักแน่เป็นอาจิณ   ขอองค์อินทร์เป็นพยานสานรักเอย
   
- นาวสาวจิตลดา บริสุทธิ์ ม. ๕/๒