ยินดีต้อนรับสู่ThaiDepart โฮมเพจ"ร้อยกล..ร้อยกรอง" สื่อการสอนกลุ่มสาระการเรียนรู้วิชาภาษาไทย โรงเรียนสุราษฎร์ธานี โดย..ครูแก้ว

 

 

ชนะเลิศแข่งขันทักษะภาษาไทยระดับจังหวัด
ปีการศึกษา ๒๕๔๐
"น้ำกับชีวิต"
 
    หยดวารีกี่หยาดเล่าที่เฝ้าเลี้ยง

คอยกล่อมเกลี้ยงเพี้ยงมือแม่ที่แลลูก
กี่หยดน้ำหยาดจากฟ้ามาพันผูก คอยปลุกปลูกชีพชลให้คนไทย
 
  เพียงหนึ่งมือหนึ่งสายมลายสิ้น

ที่เคยลิ้นเคยกินก็สิ้นใส
หากขาดน้ำขาดฝนคนขาดใจ แล้วจะอยู่อย่างไรเมื่อไร้ธาร
     

 

"โลกสวยด้วยมือเรา"

   เป็นตัวตนรวมเป็นคนขึ้นมาได้ จะดีแต่รอตายอยู่ได้หรือ
ธรรมชาติวาดไว้ให้สองมือ ใช่ไว้ยื้อแย่งยำพร่ำทำลาย
 
  จึ่งชี้ชวนสร้างสรรค์เพื่อวันพรุ่ง

ให้แสงรุ้งรุ่งงามยามทอสาย
ให้มวลมิตรแย้มยิ้มพิศพริ้มพราย แต้มระบายโลกสวยด้วยมือเรา

 

ปีอะเมซิ่ง ไทยแลนด์

    เปิดประตูสู่สยามนามกระฉ่อน เอกนครแดนดินถิ่นสวรรค์ì
งามปราสาทราชวงศ์องค์ราชัน นับอนันต์ธรรมชาติวิลาศนัยน์ì
 
   ชนสยามยามแย้มยิ้มพิมพ์ใจนัก

แจ้งประจักษ์ด้วยเมตตาอัชฌาสัย
ชวนชี้เชิญอย่าแชเชือนมาเยือนไทย จักอุ่นใจในน้ำจิตมิตรไมตรี

 

- นางสาววิลาสินี เลิศตระกูล ม.๖/๑

- นายธาดร คล้ายปักษี ม.๖/๑
- นายสมปราชญ์ วุฒิจันทร์ ม.๖/๓
- นายสมปราชญ์ วุฒิจันทร์ ม.๖/๓

บทกลอนที่ผ่านการคัดกรองในรายวิชาภาษาไทยการแต่งคำประพันธ์ ( ท ๐๔๓ )
ปีการศึกษา ๒๕๔๐


"นิราศพุมเรียง
"
 
    

นิราศรักแรมร้างห่างบุหงา
จากบ้านดอนจรไกลไปไชยา หวังเยือนตาเยี่ยมยายฝ่ายพุมเรียง
 
   แม้ตัวห่างมิจางรักให้หนักจิต

สุดจะคิดคะนึงนุชสุดส่งเสียง
ถึงถิ่นไกลไร้ชู้คู่คอยเคียง คงมีเพียงกระบะเก่าให้เศร้าใจ

   จะไปได้ซักแค่ไหนก็ไม่รู้

โฉมพธูพุ่มพวงจะห่วงไหม
ประเดี๋ยวติดประเดี๋ยวดับอับจนใจ โบกมือลาทรามวัยหทัยคลอน
 
    ถึงท่ากูบท่ารักสลักจิต

ใคร่ครวญคิดคำนึงถึงสมร
ใจพี่ชายหมายเทียบท่าเอมอร มาอาวรณ์อ้างว้างอยู่วังเวง
 
   เห็นไม้ใบไหวโยกยิ่งโศกเศร้า

คนไร้เงาเราไร้คู่ดูโหวงเหวง
มาโดดเดี่ยวเปลี่ยวเอกาน่ากริ่งเกรง จะบรรเลงเพลงหทัยให้ใครฟัง
 
   สราญรมย์แหล่งสถานภิบาลจิต

โอ้ชีวิตใครลิขิตให้ผิดหวัง
บ้างด่าทอตอไม้คล้ายชิงชัง   บ้างคลุ้มคลั่งบ้างแย้มยิ้มแสนอิ่มใจ
    
   หากพี่เป็นเช่นนี้ฤดีเอ๋ย

แม่ทรามเชยจะครวญคร่ำรำพันไหม
จะทอดทิ้งให้เปล่าร้างอ้างว้างใจ ฤาห่วงใยอยู่ข้างไม่ร้างเลย

   ครวญถามธารตาปีที่รินไหล

ว่าท่านไปทางใดใคร่เฉลย
ขอฝากรักฝากใจให้ทรามเชย แม้ล่วงเลยมิร้างรักหนักอุรา

   กระแสสินธุ์รินไหลใครจะหน่วง

กาลเวลาเลยล่วงมิห่วงหา
ทุกสิ่งสรรพ์ผันไปมิรอรา   ขอเพียงแก้วกัลยามิผันแปร

   ถึงน้อยศรีศรีสร้อยน้อยใจนัก

พี่ฝากรักเรื่อยไรในกระแส
อยู่ไกลห่างร้างเลือนอย่าเชือนแช ว่าศรีแม่อย่าปันใจให้ใครชม

   บ้านไทรงามยามใดเท่างามพักตร์

จะเทียบรักจอมใจไม่เหมาะสม
ถ้อยวาจากิริยาน่านิยม   แม่ตาคมงามยิ่งกว่าสิ่งใด

   ว่าเพชรนิลจินดาสูงค่าล้ำ

มิเทียบน้ำในจิตพิศมัย
แลวัดสพพบพักตร์รักกลอยใจ   สบสิ่งใดมิท่าสบพบกานดา

    แวะวัดนอกนอกไหนมิใคร่สน

ขอยุบลอย่านอกใจให้ครวญหา
ท่านายร้อนร้อยหลานงพงา พันห่วงหาหมื่นรักหนักชีวัน
 
   ได้เหยียบย่างทางดินถิ่นกำเนิด

กราบยายตาข้าทูนเทิดที่เหนือขวัญ
เฝ้าคะนึงคิดถึงหลานอยู่นานครัน   สักสี่ซ้าห้าวันค่อยผันจร

   ก้มกราบตาลายายโยกย้ายกลับ

หลานน้อมนับรับฟังคำสั่งสอน
จึงขอจบลำนำแก้วคำกลอน กราบอวยพรท่านผู้อ่านสำราญเอย

- น.ส.วิลาสินี เลิศตระกูล ม. ๕/๑
ชนะเลิศบทร้อยกรองในวันไหว้ครู
ปีการศึกษา ๒๕๔๐

""พระคุณครู""
 
    คือบุคคลผู้สานสร้างทางชีวิต

ท่านคือมิตรเห็นผิดชอบช่วยแก้ไข
หนึ่งชีวีมีสองมือหนึ่งหัวใจ   คอยห่วงใยให้กำลังครั้งหมดแรง
 
   คือบุคคลผู้คอยขัดคอยเกลากรวด

ท่านเข้มงวดจนเม็ดกรวดได้พราวแสง
กลายเป็นเพชรเม็ดงามราคาแพง   พร้อมแสดงให้สังคมได้ภูมิใจ
     
    คือบุคคลผู้มุ่งหวังจักสร้างศิษย์

ให้พร้อมคิดพร้อมสู้ไม่หวั่นไหว
จึงพร่ำสอนพร่ำสั่งปลูกฝังใจ   ให้ศิษย์ได้เป็นคนกล้าท้าความจริง
 
   คือบุคคลผู้ยอมเหนื่อยยอมลำบาก

แม้เหนื่อยยากยอมตรากตรำทำทุกสิ่ง
เพื่อจะได้เป็นร่มไม้ให้พักพิง   ไม่ทอดทิ้งยามศิษย์พลั้งยังเฝ้าดู

   คือบุคคลผู้ขึ้นชื่อแม่พิมพ์ชาติ

เหงื่อหยดหยาดแทบหมดกายยังยอมสู้
เพื่อให้สมเกียรติศักดิ์ศรีที่เป็นครู ตราเอาไว้ให้โลกรู้ว่าครูไทย

 

- น.ส.ปนัดดา สกุลไทย ม.๖/๒

 

ชนะเลิศบทร้อยกรองในวันวิญญาณของโรงเรียน
ปีการศึกษา ๒๕๔๐

"ลำยองรำลึก"
 
    ย้อนแปดธันว์แปดสี่ญี่ปุ่นบุก

จู่โจมรุกล่วงล้ำแดนสยาม
ไทยพี่น้องจึงร่วมต้านภัยคุกคาม เลื่องลือนาม"ลำยอง"ป้องแผ่นดิน
 
    เข้าประจัญบั่นศึกญี่ปุ่นชาติ

เข้าหมายมาดฆาตอริให้สูญสิ้น
ประกาศสู้ยอมพลีแม้ชีวิน เพื่อป้องถิ่นแดนทองของผองไทย

    ถือปืนมั่นฟันฝ่าปัจจามิตร

ร่วมด้วยศิษย์โรมรันไม่หวั่นไหว
หนึ่งสมองสองมือหนึ่งดวงใจ¨ เพื่อจักให้ไทยอยู่คู่แผ่นดิน
 
    วีรชนครูไทยใจหาญกล้า

สร้างศรัทธารำลึกแม้ศึกสิ้น
ชื่อลำยองก้องอยู่ยังได้ยิน ใจถวิลถึงครูผู้พลีกาย
 
   ห้าสิบเจ็ดปีกาลผ่านเลยล่วง

ศิษย์ทั้งปวงยังคะนึงมิห่างหาย
ร่วมจัดงาน"วันวิญญาณ"สานใจกาย ด้วยมุ่งหมายสดุดีวีรชน

- น.ส.กนกวรรณ แสงศุภกร ม.๖/๒

๏..............๚๛