ย้อนรอย ๑๑ กระทู้ ล้มลุกคลุกคลาน ล้ม...ลุก...คลุก...คลาน ล้ม.......หัวเข่าแหกปากแตกยามเป็นเด็ก ลุก.......ขึ้นมาทำเก๊กยิ้มแหยแหย คลุก.....ฝุ่นมอมไม่มีคนเหลียวแล คลาน...ต้วมเต้ียมไปหาแม่น้ำตานอง มาเร็วๆๆๆๆๆค่ะ มาลุ้มแล้วลุกกันเถอะค่ะ From : ป้าพิม [ 18 ก.ย. 2542 - 20:45:13 น. ] ตอบ พี่หมูอ้วนมาเร็วสิคะ ไม่มีคนยอมลุมเลยหรือคะ หรือไม่มีคนยอมลุก แง แง ป้าพิมล้มอยู่คนเดียวหรือนี่ From : ป้าพิม [ 18 ก.ย. 2542 - 20:52:26 น. ] ตอบ ไม่มีใครไม่เคยล้มแล้วก็ไม่เคยลุกใหม่หรอกค่ะ From : thid [ 18 ก.ย. 2542 - 20:54:06 น. ] ตอบ อยากเข้ามาล้มด้วยเหมือนกันค่ะแต่แต่งกลอนไม่เป็นน่ะ กลัวล้มแล้วลุกไม่ขึ้นค่ะป้าพิม ตัวยิ่งใช่ว่าเล็กที่ไหนล่ะอิ อิ From : ปลาหมอ [ 18 ก.ย. 2542 - 20:55:25 น. ] ตอบ นั่นนะสิคะคุณ thid ขาาาาาาาาาา แล้วทำไมไม่มีคนมาล้มลุกให้ดูมั่งละคะ อยากเห็นคนล้มแล้วลุกค่ะ คลุกคลานด้วยยิ่งดีใหญ่เลยค่ะ อยากเห็นจริงๆค่ะ ว่าใครจะลุกท่าไหน ใครคลานยังไง อิอิ ป้าพิมตลกไปหน่อย คงไม่ว่านะคะ From : ป้าพิม [ 18 ก.ย. 2542 - 20:56:52 น. ] ตอบ ล้มแน่ โอ๊ย หมูอ้วนถูกหักหลังอีกแล้วอะฮืออออออออออออออออออไชโย ล้ม.....ระเนนระนาดมาดผู้แพ้ ลุก.....ไม่ได้ด้วยแก่เกินไปนั่น คลุก...คลีตีโมงมามั้งวัน คลาน..ไม่ได้ด้วยมันปวดเข่าเอย From : หมูอ้วน [ 18 ก.ย. 2542 - 20:58:05 น. ] ตอบ ไชโย พี่หมูอ้วนก็ล้มด้วย ยื่นมือมาค่ะ ป้าพิมจะช่วยพยุงลุกขึ้นค่ะ ไม่เป็นไรค่ะ ลุกเองไม่ได้ ที่นี่ก็มีคนช่วยอยู่แล้ว จริงไหมคะคุณ thid ขาาาาาาาาาาาา From : ป้าพิม [ 18 ก.ย. 2542 - 21:01:47 น. ] ตอบ ผู้หญิง แกร่งแบบคุณหมูอ้วนนี่ thid คิดว่า เธอต้องการจะยืนด้วยขาของเธอเองค่ะ เอาเป็นว่า thid ยืนให้กำลังใจดีกว่านะคะ คุณหมูอ้วนต้องลุกขึ้นมาเองค่ะ หมูอ้วนสู้ๆๆๆ หมูอ้วนสู้ตาย หมูอ้วนไว้ลาย หมูอ้วนสู้ๆๆๆ From : thid [ 18 ก.ย. 2542 - 21:07:19 น. ] ตอบ ก็จริงค่ะคุณ thidขา แต่พี่หมูอ้วนปวดเข่านี่คะ ใจพี่หมูอ้วนเกินร้องอยู่แล้ว อิอิ แต่สังขารไม่ให้ ต้องช่วยหน่อยค่ะ คุณthidร้องเพลงเชียร์นะคะ ป้าพิมจะช่วยพยุง อิอิ พี่หมูอ้วนจะล้มทับไหมนี่ From : ป้าพิม [ 18 ก.ย. 2542 - 21:11:07 น. ] ตอบ ล้มแน่นะป้าจ๊ะ หักหลังกันนิ แต่ที่ไชโยเพราะมีน้องชายตะหากล่ะกลับไปดูที่บ้านคุณ สมัครเล่นดิ อย่าอิจฉาล่ะอิๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ล้ม....วันนี้เพื่อยืนมั่นในวันหน้า ลุก....ขึ้นมาเริ่มใหม่ในอีกหน คลุก..ข้าวเคล้าน้ำตาก็จำทน คลาน.เพื่อพ้นขวากหนามยามหลบภัย From : หมูอ้วน [ 18 ก.ย. 2542 - 21:12:19 น. ] ตอบ อิจฉาาาาาาาาาาาา พี่หมูอ้วนจังเลย มีน้องชายกับเขาด้วย อิอิ From : ป้าพิม [ 18 ก.ย. 2542 - 21:21:30 น. ] ตอบ ตอนนี้มาล้มอยู่ทบ้านแล้วค่ะ ล้ม....ลงเพื่ออยู่ยั้ง........ยืนหยัด ลุก...ด่วนปวดยอกขัด....ต่างรู้ คลุก.ทรายป่ายป้องปัด...รอยฝุ่น คลาน..เข่าหยัดยืนสู้........แต่นี้มั่นคง. From : หมูอ้วน [ 18 ก.ย. 2542 - 21:47:44 น. ] ตอบ ดีมากค่ะ ตามมาชื่นชมค่ะ From : thid [ 18 ก.ย. 2542 - 21:53:19 น. ] ตอบ ขอขอบคุณผู้อุปการะคุณทั้งหลาย ดังมีรายนามต่อไปนี้ คุณทิดขาาาาาา คุณหนูป้าพิมจ๋าาาาาาาาาา คุณก๊วยเจ๋งค่ะ แล้วนี่หนูป้าพิมไปดูแลคนไข้อีกแล้วเหรอคะ งานยุ่งจริงนะเจ้าคะ ล้ม.....ด้วยลื่นพี่มายืนประคองน้อง ลุก....ประคองคว้ามั่นมิหวั่นไหว คลุก..โคลนตมพี่รีบก้มคว้าเร็วไว คลาน.ช้าไปพี่ก็คว้าพาไปเอง From : หมูอ้วน [ 18 ก.ย. 2542 - 22:06:41 น. ] ตอบ ป้าพิมว่างมั่ง ไม่ว่างมั่งค่ะพี่หมูอ้วน ตอนนี้ไม่ว่างอีกแย้ววววววววววว From : ป้าพิม [ 18 ก.ย. 2542 - 22:10:41 น. ] ตอบ สวัสดีครับ...คิดถึงพี่ๆทุกท่านมากครับ... โดยเฉพาะ ป้าพิม พี่นะโม และพี่elvis...อิอิ ล้ม...ก่อนไม่ใช่ความผิด ลุก...ขึ้นคิดเอาเป็นบทสอน คลุก...ฝุ่นมาแล้วลุกขึ้นเป็นขั้นตอน คลาน..แรงอ่อนอดทนไว้สอนใจตน... อิอิ From : porwai [ 18 ก.ย. 2542 - 22:10:52 น. ] ตอบ ได้ยินใครบ่นคิดถึง กลับมาดูให่ม เจ้าพอไหวนั่นเอง ป้าพิมก็คิดถึง ...ลูก อิอิ From : ป้าพิม [ 18 ก.ย. 2542 - 22:15:52 น. ] ตอบ เป็นยังไงบ้างป้าพิม...อิอิ... ไม่เห็นผมซะนาน..(.นานไหมเนี่ย) อิอิ คิดถึงผมไหมครับ..(เสียงอ้อนเต็มที่เลยนะนี่)อิอิ From : porwai [ 18 ก.ย. 2542 - 22:18:10 น. ] ตอบ เมื่อเธอลุกขึ้นและยืนได้อย่างเข้มแข็งแล้ว ก็คงหมดหน้าที่ของเราแล้วสิหนอ...... ดึกเอยดึกแล้ว...... แว่วเสียงไก่ขันกระชั้นถี่ ทั้งเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้าเพลียเต็มที ขอจรลีลาไปนอนก่อนนะเอย....... พรุ่งนี้ถ้าเสร็จกิจเร็ว คงจะได้เข้ามาทักทายกับเพื่อนๆอีกนะคะ ราตรีสวัสดิ์ค่ะ From : thid [ 18 ก.ย. 2542 - 22:20:42 น. ] ตอบ ราตรีสวัสดิฺ์ค่ะุคุณ thid ขาาาาาาาา คิดถึงพอไหวมากที่สุดดดดดดดดดด เชื่อหรือเปล่า อิอิ ป้าโกหกน่ะ From : ป้าพิม [ 18 ก.ย. 2542 - 22:24:42 น. ] ตอบ สวัสดีค่ะ From : ออย [ 18 ก.ย. 2542 - 22:28:57 น. ] ตอบ ป้าพิม ใครมาน่ะ บ่นเป็นปรัชญาจังเพิ่งโทรศัพท์เสร็จมาล่ะซิไม่ทักทายเจ้าบ้าน ขอให้โทรศัพท์เสีย From : หมูอ้วน [ 18 ก.ย. 2542 - 22:32:38 น. ] ตอบ หวัดดีจ๊ะหนูออย From : ป้าพิม [ 18 ก.ย. 2542 - 22:32:46 น. ] ตอบ นั่นนะสิ ไม่ทักเจ้าที่ เอ๊ย เจ้าของบ้านเลยเนอะ From : ป้าพิม [ 18 ก.ย. 2542 - 22:38:26 น. ] ตอบ หวัดดีค่ะหนูออยทำไมมาดึนักละจ๊ะ ทางเปลี่ยวนะคะ พบกับพ่อไหวสุดหล่อไปหมอรึยังจ๊ะ พี่กำลังจะหลับพอดี หลับก่อนนะจ๊ะ วันเวรป้าพิมรับแขกใช่มั้ยคะน้องชายมา หนูป้าพิมดีใจตายเลยยยยยยยยย From : หมูอ้วน [ 18 ก.ย. 2542 - 22:40:18 น. ] ตอบ พี่หมูอ้วนไปนอน น้องออยหาย พอไหวสาบสูญ ป้าพิมอยู่คนเดียว ทำงานหัวยุ่งเลย From : ป้าพิม [ 18 ก.ย. 2542 - 22:45:24 น. ] ตอบ วันนี้อยู่คุยไม่ไหว ขอไปนอนนะคะ พรุ่งนี้ค่อยคุยกัน ง่วงนอนมากกกกกกกค่ะ From : ออย [ 18 ก.ย. 2542 - 22:48:24 น. ] ตอบ ตื่นแล้วค่ะ ไปไหนกันหมดแล้วล่ะคะ From : ออย [ 18 ก.ย. 2542 - 23:19:57 น. ] ตอบ แ่นใจหรือว่าไปหลับมาน่ะ From : ป้าพิม [ 18 ก.ย. 2542 - 23:26:34 น. ] ตอบ พอดีคุยกับเพื่อนแล้วตาสว่างค่ะ ฮิๆ From : ออย [ 18 ก.ย. 2542 - 23:28:23 น. ] ตอบ สวัสดีจ้ะคุณหมูอ้วนจ๋า ป้าพิมจ๋า คุณThidขลาาาาาาา จ๋า (วันหลังจะเรียกสามท่านนี้ว่า สาว สาว สาว นะจ๊ะ) คุณออยจ๋า คุณ.....ฯลฯ คุณครูจ๋า วันนี้ต้องขอติดไว้ก่อนนะจ๊ะ ทำงานซะหัวบาน สมองกลวงไปหมดแล้วจ้าาาาาาาาาา From : Elvis [ 18 ก.ย. 2542 - 23:56:44 น. ] ทิ้งรอยกลอน... แรมร้างกลางทะเล แม้ฟากฟ้า นภากว้าง จะขวางกั้น มิอาจขั้น ดวงจิต ที่คิดถึง แม้ทะเล โถมถลา น่าพรั่นพรึง มิอาจขึง ขวางกั้น ความมั่นใจ จะลอยเรือ สู้ลม ที่โถมหนัก แม้พายหัก จะกวักมือ กระพือโหม คลื่นและลม อาจล่มเรือ ลงทรุดโทรม ชีพอาจจม ถมทับร่าง กลางทะเล หากชีวิน สิ้นดับ จงรับรู้ คิดถึงอยู่ เพียงบ้านกลอน เคยกล่อมเฮ่ คิดถึงวัน ที่ผองเรา เข้าฮาเฮ อย่ารวนเร แรมร้าง ห่างกันไป ........... คุณพี่หมูอ้วน ได้ยินเสียงนี้แล้ว รีบกลับมาโดยไว อย่าปล่อยให้คิดถึงอยู่เลย เพื่อนพ้องทั้งหลาย ขอเชิญร่ายกลอนกานต์ กันต่อครับ By : สมัครเล่น [ 19 ก.ย. 2542 - 23:09:11 น. ] ตอบ เราเปรียบเหมือน เรือน้อย ด้อยหนักหนา ถูกคลื่นพา พัดโถม โหมกระหน่ำ พยายาม ฝ่าคลื่นลม เพื่อลอยลำ ไม่เพลี่ยงพล้ำ จมลงใน ใต้ทะเล From : จาวตาล [ 19 ก.ย. 2542 - 23:43:17 น. ] ตอบ ต้องหลงทาง แรมร้าง กลางทะเล ยินเสียงคลื่น ลมทะเล ที่พัดผ่าน เหลียวมองหา ก็ไม่เห็น แม่นงคราญ ช่างร้าวราน เหลือทน คนทะเล......... สวัสดีครับคุณสมัครเล่น สบายดีรึเปล่าครับ เดี๋ยวนี้หัวมันตื้อไปหมดเลยครับ นึกอะไรไม่ค่อยออก เลยได้มาอย่างที่เห็นน่ะครับ From : Elvis [ 20 ก.ย. 2542 - 00:19:55 น. ] ตอบ แสนสงสาร คนทะเล ว้าเหว่นัก ต้องห่างรัก ห่างหญิง มิ่งสมร ไปรอนแรม กลางทะเล ให้อาวรณ์ อีกเมื่อไร จะได้จร ย้อนกลับมา From : จาวตาล [ 20 ก.ย. 2542 - 00:27:26 น. ] ตอบ แม้ขึ้นจาก ทะเล มายังฝั่ง ไม่พบนาง เหมือนดัง เช่นใจหวัง เป็นเพราะรัก คนทะเล ถึงคราวพัง เป็นเหมือนด่ัง ปราสาททราย คลื่นซัดมา....... From : Elvis [ 20 ก.ย. 2542 - 00:48:27 น. ] ตอบ อันความรัก ของคน ชาวทะเล ช่างรวนเร หักเห เหมือนเกลียวคลื่น ออกเรือไป ไม่ทัน จะข้ามคืน ก็คงมี หญิงอื่น ไว้ชื่นใจ From : จาวตาล [ 20 ก.ย. 2542 - 00:58:45 น. ] ตอบ คนทะเล ก็ต้องอยู่ กลางทะเล ความรักเรา หันเห ได้ที่ไหน มีเพียงน้ำ กับฟ้า เป็นเพื่อนใจ เหตุความรัก พังไป เพราะเธอลา........... From : Elvis [ 20 ก.ย. 2542 - 01:06:44 น. ] ตอบ เรือทะเล มีเวลา เข้าจอดท่า แล้วคงหา หญิงงาม ตามวิถี คงจะลืม คนอยู่หลัง ที่หวังดี ที่ยังคอย พี่อยู่ที่ ริมทะเล From : จาวตาล [ 20 ก.ย. 2542 - 01:15:32 น. ] ตอบ เรือลำน้อย ลอยแรมล้าง กลางทะเล ต้องซวนเซ เมื่อคลื่นลม โถมเข้าใส่ ชีพคงดับ อับสูญ เป็นจุลไป คนดูใจ เขาติดงาน ไม่ผ่านมา ทะเลกว้าง มันเคว้งคว้าง กลางเกลียวคลื่น เราจะฝืน เกลียวกว้าง ทางไหนหนา จะเหลียวทิศ ทางใด สุดสายตา สื้นชีวา แน่แล้ว คนแจวเรือ ....สวัสดีElvis เห็นนายไปรวม่ก็วนกับป้าพิม คุณออย และนะโม แล้วล่ะ เลยไม่ค่อยอยากเข้าไปกวนใจ ....... สวัสดีครับ คุณจาวตาล เห็นเข้ามาร่วมแต่งกลอนบ่อยๆ ไม่เคยได้ทักทายสักที วันนี้จึงขอสวัสดีอย่างเป็นทางการครับ From : สมัครเล่น [ 20 ก.ย. 2542 - 01:18:21 น. ] ตอบ หวัดดีค่ะ คุณสมัครเล่น คุณ Elvis ยินดีรู้จักอย่างเป็นทางการค่ะ From : จาวตาล [ 20 ก.ย. 2542 - 01:22:11 น. ] ตอบ มีเวลา เทียบท่า ก็จริงอยู่ เป็นเพราะนำ ปูปลากุ้ง มุ่งไปขาย มิเคยลืม คนอยู่หลัง หวังกลับไป คนทะเล มีใจ ในรักเดียว.............. From : Elvis [ 20 ก.ย. 2542 - 01:22:14 น. ] ตอบ ริมทะเล ยังมี คนคอยอยู่ พี่จงรู้ ความจริง นะจ๊ะพี่ แม้นได้ปลา เต็มเรือ แล้วคนดี พี่จงรี่ รีบกลับมา หาคนคอย From : จาวตาล [ 20 ก.ย. 2542 - 01:27:59 น. ] ตอบ สวัสดีจ้ะคุณสมัครเล่น คุณจาวตาล ไม่ได้สวัสดีแบบสบายๆอย่างไม่เป็นทางการนะจ๊ะ คุณสมัครเล่นจ๋า เข้าไปคุยกันได้นี่จ๊ะ ไม่กวนใจอะไรหรอกจ้ะ From : Elvis [ 20 ก.ย. 2542 - 01:29:11 น. ] ตอบ คนทะเล สุดเศร้า และเหงาหงอย เพราะคนคอย เขาไม่คอย เหมือนดั่งว่า ออกเดินเรือ ไปทะเล เธอจากลา เธอไม่เป็น ดังสัญญา ว่าจะคอย.............. From : Elvis [ 20 ก.ย. 2542 - 01:32:50 น. ] ตอบ คนคนหนึ่ง กับใจ ที่อ่อนล้า เฝ้านั่งคอย มองหา ใครคนหนึ่ง ที่ริมฝั่ง ทะเล นั่งรำพึง อยากให้ถึง วันเวลา ได้มาเจอ...... From : จาวตาล [ 20 ก.ย. 2542 - 01:39:58 น. ] ตอบ คนคนหนึ่ง กับใจ ที่บอบช้ำ เฝ้าตอกย้ำ ถูกกระทำ จากคนหนึ่ง อยู่กลางน้ำ ความช้ำ ยังติดตรึง สักวันหนึ่ง วันซึ่ง ทุกข์คลอนคลาย............. From : Elvis [ 20 ก.ย. 2542 - 01:47:18 น. ] ตอบ อยากฝากลม ฝากคลื่น ให้ไปบอก รักจริงแท้ ไม่หลอก ไม่แหนงหน่าย ไม่เคยคืน วาจา ไม่กลับกลาย ขอพี่ชาย จงรู้ ตรองดูเอง....... From : จาวตาล [ 20 ก.ย. 2542 - 01:52:43 น. ] ตอบ หากได้รู้ คนคอยอยู่ ริมทะเล คงหันเห หัวเรือ เข้าหาฝั่ง ที่รอนแรม อ้างว้าง ตามลำพัง เพราะริมฝั่ง ไม่มีเขา มาเฝ้าคอย From : สมัครเล่น [ 20 ก.ย. 2542 - 01:55:18 น. ] ตอบ ขอฝากลม ให้หวน ไปยังเจ้า ด้วยว่าเรา เข็ดแล้ว ในรักนี่ หากเจ็บอีก คงถึงตาย วายชีวี ขอลาที ความรัก หักใจลา.............. From : Elvis [ 20 ก.ย. 2542 - 01:59:37 น. ] ตอบ ที่เจ็บแล้ว เจ็บช้ำ ใครทำเล่า เพราะว่าใคร หูเบา มากล่าวหา คิดว่าหญิง หลอกลวง มีมารยา แม้นไม่เชื่อ วาจา ต้องลากัน...... From : จาวตาล [ 20 ก.ย. 2542 - 02:07:03 น. ] ตอบ ไม่เคยเลย สักนิด คิดว่าเจ้า แต่ว่าเรา บอบช้ำ ระกำหนัก ด้วยเพราะเคย บาดเจ็บ ในความรัก อกมันหัก ใจมันตาย สลายพลัน................ From : Elvis [ 20 ก.ย. 2542 - 02:11:14 น. ] ตอบ อยากจะเก็บ ใจนี้ มารักษา จะทายา ดูแล ทนุถนอม แล้วกล่อมด้วย เพลงเบาเบา หายตรมตรอม เพื่อให้พร้อม รับวันใหม่ ชายทะเล From : จาวตาล [ 20 ก.ย. 2542 - 02:19:32 น. ] ตอบ ใจมันตาย สายเกิน กว่ารักษา ถึงมียา ก็หา ชีวิตไม่ ไร้วิญญา คงเหลือ แต่เนื้อใจ ข้าจึงได้ นำไป ทิ้งทะเล................... From : Elvis [ 20 ก.ย. 2542 - 02:27:31 น. ] ตอบ นำใจทิ้ง ทะเล ก็ดีนะ เผื่อว่าจะ เป็นอาหาร ปลาน้อยใหญ่ ด้วยกุศล ผลบุญ ที่ทำไป ชาติหน้าไซร้ คงสมรัก จักได้ครอง..... From : จาวตาล [ 20 ก.ย. 2542 - 02:36:36 น. ] ตอบ สาาาาาาา ธุ..... คืนนี้คงต้องขอลาไปก่อนจ้ะ คุณจาวตาลจ๋า คงมีโอกาสได้พบกันอีกนะจ๊ะ พักผ่อนด้วยนะจ๊ะ ราตรีสวัสดิ์จ้ะ From : Elvis [ 20 ก.ย. 2542 - 02:42:01 น. ] ตอบ "หนุ่มชาวเล""" อยู่แรมร้าง กลางทะเล เที่ยวเร่ร่อน รักรุมร้อน เร้าใจ ใครจะเห็น ต้องอาบเหงื่อ ต่างน้ำ ยามลำเค็ญ เพราะจำเป็น จึงต้องฝืน กล้ำกลืนทน ต้องสร้างตัว สร้างฐาน การงานมั่น ต้องฝ่าฟัน คลื่นแรง ทุกแห่งหน เที่ยวหาปลา ประจำ ทำเลี้ยงตน แม้แต่คน เคยรัก ต้องจากจร เห็นแต่น้ำ จรดขอบฟ้า ครายามเช้า ต้องซึมเศร้า สุดห่วง ดวงสมร พี่จากมา แต่เพียงกาย ใจอาวรณ์ เพียงแต่วอน ฝากรักมา ด้วยอาลัย...... From : PITBULL [ 20 ก.ย. 2542 - 18:26:12 น. ] ตอบ **เราทะเล เห่กล่อม พร้อมขับขาน ปลุกชีวิต ร้าวราน ให้สดใส คอยเคียงข้าง ชายร้าง มาแรมไกล กลัวจะเหงา หัวใจ ยามจากมา **แต่เพียงพบ สาวน้อย ลอยเรือผ่าน ชายก็หยอด คำหวาน ผ่านต่อหน้า ส่งเสียงอ้อน วอนเธอ ร่วมนาวา บ้างโอดครวญ หนักหนา ว้าเหว่จริง **เมื่อสาวน้อย ลอยลับ กลับคืนฝั่ง ชายก็นั่ง เหน็บหนาว เมื่อสาวทิ้ง ก็หวนหา คว้าทะเล มาแอบอิง ลืมทุกสิ่ง ที่ทำไว้ ให้ทะเล **อยากมีคน สนใจ ทะเลบ้าง มาแรมร้าง รักกัน ไม่หันเห เสกเดือนเสี้ยว เกี่ยวฟ้า มาเป็นเปล ขับกล่อมเห่ คนทะเล ให้สุขใจ **จงสัญญา ร่วมทุกข์ ปลุกปลอบจิต ร่วมชะตา ชีวิต ไม่หวั่นไหว แม้ลมโหม โถมกระหน่ำ สักเพียงใด ก็พร้อมใจ เคียงข้าง กลางคลื่นลม **ทะเลขอ เพียงเท่านี้ ที่วอนขอ เพียงคนทะเล เคล้าคลอ อย่างสุขสม ปลุกทะเล ให้หายเศร้า เร้าระทม ชีพพร้อมจม พร้อมดับ กับทะเล From : หมูอ้วน [ 20 ก.ย. 2542 - 18:52:32 น. ] ทิ้งรอยกลอน... ก็แค่เพียง.. เม็ดทราย ก็แค่เพียง เม็ดทราย ริมชายหาด ดารดาษ มากมาย ทุกแห่งหน บางครั้งพราว คราวต้อง สุริยน ดูน่าสน สุกใส คล้ายมณี ก็แค่เพียง เม็ดทราย ที่ไร้ค่า ไม่อาจเทียม เพชรา ส่องแสงสี ค่าของทราย เพียงประดับ ปฐพี มิอาจเทียม ดวงมณี ประดับกาย ก็แค่เพียง เม็ดทราย หลายหลายเม็ด จากสะเก็ด ก้อนหิน บิ่นสลาย ต้องการเพียง เพชรมณี ที่แพรวพราย ทอดทิ้งทราย ที่เกาะก้อน มณียา ก็แค่เพียง เม็ดทราย เม็ดน้อยนิด ดั่งมนุษย์ หนึ่งชีวิต ในโลกหล้า จะเป็นเพียง เม็ดทราย ไร้ราคา หรือจะเป็น เพชรา ค่าควรเมือง .......... ขออนุญาต เปิดบ้านทิ้งไว้ โดยเจ้าบ้านไม่ได้อยู่คอย จะกลับเข้ามาดูตอนดึกครับ มาช่วยกันแต่งกลอนเรื่อง ดินๆทรายๆ ก้นหน่อยครับเพื่อนๆ By : สมัครเล่น [ 21 ก.ย. 2542 - 18:13:23 น. ] ตอบ ก็แค่เพียง เม็ดทราย ตามชายหาด ไม่อาจวาด หวังไว้ ให้ได้ที่ ก็แค่เพียง พื้นที่ว่าง บนทางมี เค้าอาจเหยียบ เป็นธุลี ที่จมลง From : Kung [ 21 ก.ย. 2542 - 18:19:50 น. ] ตอบ เพียงธุลี ร่วงหล่น บนพื้นหล้า หรือจะกล้า ต่อกร สิงขรใหญ่ แต่เพียงนิด หนึ่งน้อย แห่งน้ำใจ คนบ้านไกล รับไว้ ไม่อาจลืม From : บ้านไกล [ 21 ก.ย. 2542 - 18:29:49 น. ] ตอบ ก็แค่เพียงเม็ดทราย บนชายหาด แต่ก็วาดหาดเด่นเป็นศักดิ์ศรี หาดจะเด่นเช่นนั้นหรือถ้าไม่มี แค่เม็ดทรายทรายเม็ดนี้.....มีค่าพอ From : ป้าพิม [ 21 ก.ย. 2542 - 18:31:37 น. ] ตอบ ....เราก็แค่เม็ดทรายริมชายหาด ไม่เอื้อมอาจเผยอหน้าท้าพลอยสี มีแต่คนเหยียบย่ำช้ำชีวี ทรายเม็ดนี้ต่ำต้อยน้อยราคา ....มณีพลอยร้อยแสงแดงเขียวสด น้ำงามงดแวววาวพราวเจิดจ้า ใครใครเห็นต่างก็คิดเป็นบุญตา อนิจจา..ทรายหม่นหมองคนมองเมิน From : thid [ 21 ก.ย. 2542 - 18:51:14 น. ] ตอบ ฉันคงเป็น เม็ดทราย ที่ชายหาด ให้เธอวาด รูปเล่น เช่นเธอหวัง ให้เธอก่อ ปราสาท ราชวัง แล้วเธอพัง ทิ้งไป ไม่ใยดี ฉันเป็นเพียง เม็ดทราย ที่ชายหาด คอยปูลาด ให้เธอเดิน แล้วเมินหนี เหมือนเป็นส่ิง มิสวยงาม ไร้ความดี ใช่ส่ิงที่ เธอหวัง ดั่งเพชรงาม.............. From : PITBULL [ 21 ก.ย. 2542 - 19:02:24 น. ] ตอบ ก็เพียงแค่เม็ดทราย ที่ละลายมากับสายน้ำ ที่ถูกทับถมอย่างโครมคราม มาคำราม ร้องว่า สวัสดี สวัสดีครับพี่ๆทุกท่าน... From : porwai [ 21 ก.ย. 2542 - 19:10:09 น. ] ตอบ ถึงเป็นเพียง เม็ดทราย ที่ไร้ค่า ยากเกินกว่า ที่ใคร จะมองเห็น ยังภูมิใจ ที่เรา นั้นยังเป็น ดังผืนทราย ให้คนเล่น แล้วจากลา.......... From : Elvis [ 21 ก.ย. 2542 - 19:56:14 น. ] ตอบ แม้เป็นเพียง เม็ดทราย ที่ชายน้ำ ถูกเหยียบย่ำ ทอดทิ้ง เรานิ่งเฉย เป็นธุลี ไร้ค่า ก็ไม่เคย จะละเลย เข้าถึง ซึ่งความดี เราจะเปลี่ยน ไปเป็นแก้ว เพริดแพร้วนัก งามน่ารัก เจียรไน หลายหลากสี คนนิยม เก็บสะสม กันมากมี แก้วดีดี มีค่า นักหนาเอย From : จาวตาล [ 21 ก.ย. 2542 - 20:04:26 น. ] ตอบ ก็แค่เพียง เม็ดทราย ละลายล่องมาในทะเล ถูกคลื่นซัดสาดหันเห ปรวนเปแปรเปลี่ยนเวียนวน From : porwai [ 21 ก.ย. 2542 - 20:21:56 น. ] ตอบ .... ก็แค่เพียง เม็ดทราย ที่ชายหาด มองเกลื่อนกราด ดาษเดื่อน ไม่เคลื่อนไหว แน่นิ่ง แน่วแน่ แนวนี้ ตลอดไป ทับใจ ถมลงที่ตรง ชายหาด... อิอิ จบได้ไงไม่รู้เลยเนี่ย.. From : porwai [ 21 ก.ย. 2542 - 20:26:45 น. ] ตอบ เห็นฉันเป็น เม็ดทราย ดูไร้ค่า ยามเปลี่ยนกาล ผ่านเวลา พาเปลี่ยนสาร เม็ดทราย ที่เขาหน่าย ริมท่าธาร จะพลิกกาล เปลี่ยนค่ าราคาแพง หากนึกย้อน ก่อนจะ มาเป็นเพชร เกิดจากเก็จ กรวดทราย พร่างพราวแสง เมื่อผันผ่าน นานมา พาเปลี่ยนแปลง คนเขลาก็ ลืมแหล่ง แห่งที่มา From : หมูอ้วน [ 21 ก.ย. 2542 - 20:33:56 น. ] ตอบ โห... พี่หมูอ้วน ... แรงดี..พี่ ผมชอบ...อิอิ From : porwai [ 21 ก.ย. 2542 - 20:35:38 น. ] ตอบ ก็แค่เพียงเม็ดทราย แค่เม็ดหนึ่ง ค่าไม่ถึงไม่อาจเทียบเปรียบเพชรได้ คนจึงเมินไม่มองไม่ใส่ใจ เหยียบย่ำรอยเท้าไว้ ไม่เหลียวมอง แม้ใครเขาจะเห็นว่าไร้ค่า แม้หางตาเขาไม่เคยจะมองเห็น แต่ตัวเราก็เป็นเราอย่างที่เป็น คือมองเห็นค่าของตนแม้คนเมิน From : ป้าพิม [ 21 ก.ย. 2542 - 20:36:49 น. ] ตอบ ... ก็เพียงแค่ทรายเม็ดหนึ้ง ไม่อาจซึ้งเท่าทะเลได้ ก็เป็นเพียงกรวดหาดทราย ที่มุ่งหมายมองดาวดวงดารา อิอิ From : porwai [ 21 ก.ย. 2542 - 20:41:43 น. ] ตอบ โห... แบบ ของ เพ่พิม เอ้ย!!!!! ของป้าพิม เศร้าจัง อิอิ From : porwai [ 21 ก.ย. 2542 - 20:43:31 น. ] ตอบ ถึงจะเป็นเม็ดทรายก็ใช่จะไร้ค่า ทั่วท้องถิ่นพาราต่างอาศัย เป็นที่พักพึ่งพิงของใครใคร สิ่งก่อสร้างตรงไหนมิมีทราย ยามแดดส่องลมโบมโหมกระหน่ำ ฝนพร่างพรำฤาเพชรามาคุ้มให้ ยามหนาวเหน็บแสบร้อนใครผ่อนคลาย มิใช่ทรายหรอกหรือผู้คุ้มภัย From : หมูอ้วน [ 21 ก.ย. 2542 - 20:44:43 น. ] ตอบ ... เพียงแค่เม็ดทราย มิอาจหมายปองเจ้า ได้แค่รอคอย ทุกค่ำเช้า ได้แต่เฝ้ามอง เจ้า ดวงดารา... อิอิ From : porwai [ 21 ก.ย. 2542 - 20:49:35 น. ] ตอบ ก็แค่เพียงเม็ดทรายริมชายหาด ดารดาษกลาดเกลื่อนเป็นเพื่อนฟ้า สะท้อนแสงวาววับจับสายตา ยามต้องแสงสุริยาพาเพลิดเพลิน แต่ไม่อาจจะเทียบเปรียบเพชรแก้ว ที่เพริศแพร้วงามพริ้งยิ่งล้ำค่า ทรายสวยหรือจะงามเท่าเพชรา แต่ที่มาไม่ต่างกันนั่นคือดิน...และหินเอย From : ป้าพิม [ 21 ก.ย. 2542 - 21:02:15 น. ] ตอบ ขออนุญาต หนีไปโทรฯก่อนนะ อิอิ From : porwai [ 21 ก.ย. 2542 - 21:06:40 น. ] ตอบ ให้ยินดีที่เป็นทรายริมสายน้ำ มีปูปลาร้องระบำเป็นเพื่อนเล่น มีลมโลมลูบไล้ให้แผ่วเย็น มีคลื่นเต้นหยอกล้อคลอคู่ทราย อีกกิ่งฟ้าโน้มมาคราเงียบเหงา เมฆสีเทาชวนตะวันมาเฉิดฉาย อีกเดือนดาวมาเยี่ยนมิเว้นวาย ฝนโปรยปรายมาเยี่ยมเปี่ยมไมตรี ยังดีใจที่เป็นทรายริมสายน้ำ ให้หนุมสาวพรอดพร่ำเป็นสุขศรี ให้คนรักต่อเติมเสริมไมตรี ยังยืนยันยินดีที่เป็นทราย From : หมูอ้วน [ 21 ก.ย. 2542 - 21:09:44 น. ] ตอบ พวกคนเขลาเห็นทรายนั้นไร้ค่า เวทนาไม่เข้าใจในวิถี มองเห็นเพชรเม็ดหนึ่งค่ามากมี มากกว่าทรายพรายสีในแผ่นดิน นั่นเพราะมองเพียงแสงที่ฉาบสี มีได้มองความดีให้หมดสิ้น หารู้ไม่เพชรก็มาจากกรวดดิน หลายล้านปีเปลียนอินทรีย์เป็นเพชรพลอย From : หมูอ้วน [ 21 ก.ย. 2542 - 21:23:52 น. ] ตอบ อาจเป็นทราย ที่ใคร ดูไร้ค่า เปรียบเปรยว่า ค่าด้วย น้อยเพียงนั้น จะต้อยต่ำ หรือสูงล้ำ ไม่สำคัญ ควรหมายมั่น รู้ค่า ราคาทราย อาจเป็นทราย ปูหาด ให้งามเด่น ให้หนุ่มสาว เดินเล่น อย่างเฉิดฉาย อาจจะเป็น อาคารหรู ดูเพลิดพราย ก็ด้วยทราย ร่วมสร้าง ทุกอณู อีกทะเล ที่กว้างใหญ่ ไกลลิบลับ ก็ด้วยทราย มารองรับ ประคองอยู่ อาจเป็นทราย ไร้ค่า ไม่น่าดู ทรายก็อยู่ อย่างทราย ไม่อายใคร ......สวัสดีทุกท่านครับ ทำไมวันนี้ไม่มีใครคุยกันเลย นอกจาก พอไหว พี่หมูอ้วนมาแล้ว เหตุใดไม่ทักทายเจ้าของบ้านครับ From : สมัครเล่น [ 21 ก.ย. 2542 - 21:45:09 น. ] ตอบ ก็เจ้าของบ้านมาเปิดประตูทิ้งไว้แล้วหนีไปนี่คะ จะให้ใครเขาทักทายกับใครได้ล่ะคะ คุณสมัครเล่นขาาาาาาาาาาาา เข้ามานี่ไม่ใช่มาทักทายค่ะ แต่จะมาลาคนอุทัยกลับบ้านนอนค่ะ ราตรีสวัสดิ์นะคะ From : thid [ 21 ก.ย. 2542 - 21:52:38 น. ] ตอบ ก็แค่เพียงเม็ดทรายกระจายเกลื่อน มาเป็นเพื่อนกับก้อนกรวดอวดเหลี่ยมสี ค่าไม่เทียบเปรียบแก้วเพชรเก็จมณี แต่ดูดีถ้วนทั่วในตัวเอง มีคุณค่าแก่พื้นพสุธาสุดตาเห็น เป็นจุดเด่นเป็นสง่าโลกานี้ นี่คุณค่าที่เม็ดทรายนั้นพึงมี เช่นดั่งคนมีความดีประดับตัว From : ป้าพิม [ 21 ก.ย. 2542 - 21:58:56 น. ] ตอบ โอ้ทรายเอ๋ย ใครหมิ่นเจ้า ให้เศร้านัก ข้ากลับรัก ทรายเจ้า เฝ้าถนอม ด้วยเมื่อข้า หนาวเหน็บ เจ็บตรมตรอม มีเจ้าล้อม ห่อหุ้ม ปกคลุมกาย จำได้ไหม ในค่ำ ของคืนนั้น วันที่น้ำ ตาข้ากลั่น ออกเป็นสาย วันที่ข้ าข้ำรัก จากพี่ชาย วันที่ข้า เดียวดาย ว้าเหว่ใจ มีเพียงเจ้า เท่านั้น ที่เป็นเพื่อน มีเพียงเจ้า เตือนจิต คอยชิดใกล้ มีเพียงเจ้า หักห้าม ความอาลัย มีเพียงเจ้า ห่วงใย ทุกเวลา โอ้ทรายเอ๋ย ทรายมีค่า ต่อข้านัก ข้านี้จัก รักทราย หมายถนอม จะเป็นเพื่อน มิให้ทราย ได้ตรมตรอม จะอยู่พร้อม เคียงทราย มิหน่ายเลย From : หมูอ้วน [ 21 ก.ย. 2542 - 22:02:44 น. ] ตอบ สวัสดีค่ะคุณสมัครเล่น บ้านนี้ให้พุดได้ด้วยหรือคะ ราตรีสวัสดิ์ค่ะคุณ thid ขาาาาาาาาาาาาาาาาาาา From : ป้าพิม [ 21 ก.ย. 2542 - 22:04:42 น. ] ตอบ สวัสดีก๊ะ พี่มานานแล้วนะก๊ะ แต่เจ้าบ้านไม่อยู่ก๊ะ พี่เป็นทรายที่มีศักดิ์ศรีก๊ะ วันนี้ไม่ยอมให้ใครดูหมิ่นก๊ะ แต่ว่าขอแก้กลอนข้าบนก่อนเพราะส่งสัมผัสระหว่าง บทสุดท้ายผิดค่ะ โอ้ทรายเอ๋ย ใครหมิ่นเจ้า ให้เศร้านัก ข้ากลับรัก ทรายเจ้า เฝ้าถนอม ด้วยเมื่อข้า หนาวเหน็บ เจ็บตรมตรอม มีเจ้าล้อม ห่อหุ้ม ปกคลุมกาย จำได้ไหม ในค่ำ ของคืนนั้น วันที่น้ำ ตาข้ากลั่น ออกเป็นสาย วันที่ข้ าข้ำรัก จากพี่ชาย วันที่ข้า เดียวดาย ว้าเหว่ใจ มีเพียงเจ้า เท่านั้น ที่เป็นเพื่อน มีเพียงเจ้า เตือนจิต คอยชิดใกล้ มีเพียงเจ้า หักห้าม ความอาลัย มีเพียงเจ้า ห่วงใย ทุกเวลา โอ้ทรายเอ๋ย ทรายมีค่า ต่อข้านัก ข้านี้จัก รักทราย หมายรักษา จะเป็นเพื่อน มิให้ทราย ได้น้ำตา จะเคียงทราย ริมธารา ทุกเช้าเย็น วันนี้เปิดกระทู้ได้สะใจจังค่ะน้อง From : หมูอ้วน [ 21 ก.ย. 2542 - 22:10:51 น. ] ตอบ ทรายนั้นด้อย ต้อยต่ำ เท่าเทียมหญ้า มิอาจเทียบ เคียงฟ้า ที่แสนสูง ด้วยเห็นฟ้า ควรเคียงกาย กับสายรุ้ง ทรายจึงมุ่ง เจียมตัว กลัวอับอาย ด้วยทรายเคย โง่งม ลุ่มหลงฟ้า เคยศรัทธา ฟ้าสวย ด้วยเฉิดฉาย ตกภวังค์ ลุ่มหลง จนงมงาย และสุดท้าย ทรายก็พลาด ไม่อาจเทียม ...........สวัสดีครับป้าพิม พูดได้ซีครับ เอาแต่ก้มหน้าก้มตาคิดกลอน เดี๋ยวเครียดตาย ตกลงตอนนี้ทรายกลายเป็นคนไปแล้วนะครับ เออ.. ป้าพิมครับ พี่หมูอ้วนเธอเจ็บคอหรือเปล่าครับ ปกติช่างเจรจา วันนี้ไม่ทักทายผมสักคำ From : สมัครเล่น [ 21 ก.ย. 2542 - 22:25:11 น. ] ตอบ ...เม็ดทรายที่ ดาษดา ในหล้าโลก เห็นจนโชก โชนชัด ถนัดถนี่ แต่ไม่เห็น เม็ดทราย เม็ดไหนดี เท่าทรายที่ อยู่ในบ้าน...ลูกฉันเอง. . ฮิฮิฮิ From : ก๊วยเจ๋ง [ 21 ก.ย. 2542 - 22:35:03 น. ] ตอบ หวัดดีค่ะ แบบว่าวันนี้กระทู้ถูกใจมาก ทั้งที่วันนี่พี่ตั้งใจเขียนสคริปท์กลอนสุภาพ สำหรับทำ สื่อ แต่เห็นกระทู้ก็วิ่งเข้าใส่ทันทีแบบ 5 โพสท์อะ สะใจมากอะ ไม่เจอกันหลายวันสบายดีนะคะ หน้าพี่ยังไม่หายค่ะอิๆๆๆๆ From : หมูอ้วน [ 21 ก.ย. 2542 - 22:39:38 น. ] ตอบ อ้ะ.. ฑุดได้แล้วเหรอ ก็สบายดีครับ เพราะว่าหน้าไม่มีแผล ครับ แล้วเมื่อไรจะมาเปิดบ้านอีกล่ะ From : สมัครเล่น [ 21 ก.ย. 2542 - 23:09:24 น. ] ตอบ อ้ะ.. ฑุดได้แล้วเหรอ ก็สบายดีครับ เพราะว่าหน้าไม่มีแผล ครับ แล้วเมื่อไรจะมาเปิดบ้านอีกล่ะ From : สมัครเล่น [ 21 ก.ย. 2542 - 23:09:42 น. ] ตอบ คงยังเปิดไม่ได้ค่ะต้องอาศัยบ้านน้องไปพลางก่อน คงไม่รักเกียจนะคะ ดินพอกหางหมูหนักหนาสาหัสสากรรจ์ค่ะ อะฮืออออออออออออออออ From : หมูอ้วน [ 21 ก.ย. 2542 - 23:14:51 น. ] ตอบ ถ้ามีเวลา ก็มาช่วยกันเปิดซีครับ ผมเองก็คงไม่ค่อยได้เข้ามาทุกวัน น่า นะ From : สมัครเล่น [ 21 ก.ย. 2542 - 23:20:32 น. ] ตอบ พอชายชวนกวนหญิงให้เปิดบ้าน เจอคำหวานหญิงก็ยอมพร้อมทุกสิ่ง บ้านหลังนี้จะรอคอยคนแอบอิง ร่วมสรรสิ่งร้อยกรองของคนไทย มีสมัครเล่นน้องชายฝ่ายเปิดบ้าน พี่หมูอ้วนยิ้มหวานตกแต่งให้ มีเอลวิสต้อนรับกับใครใคร อีกพอไหวสร้างสีสันประชันกลอน เชิญหนูกุ้ง จาวตาลมาขานขับ คุณก๊วยเจ๋งตอบรับขับกลอนหวาน คนบ้านไกลเชิญมาเยี่ยมถึงเรือนชาน ป้าพิมพยาบาลเป็นยาใจ เชิญครูพิทจากอเมริกาลัดฟ้าผ่าน หนูจิราหน้าหวานส่งเสียงใส เชิญแขกเหรื่อแวะมาอย่าช้าใย พรุ่งนี้ไซร้ได้ฤกษ์เบิกบ้านกลอน From : หมูอ้วน [ 21 ก.ย. 2542 - 23:38:57 น. ] ตอบ ส่งเม็ดทราย หลากสี ให้พี่หมู ให้พี่ดู ต่างหน้า คราคิดถึง ส่งเม็ดทราย พร้อมวาจา มารำพึง ยังระลึก นึกถึง เหมือนอย่างเคย อาจเป็นทราย ไร้ค่า ควรถนอม เก็บมาย้อม สีสดใส ไม่นิ่งเฉย บรรจุลง ขวดโหล กลิ่นอบเชย คนคุ้นเคย คราได้เห็น คงเอ็นดู ส่งความสุข มากับทราย หลายหลายเม็ด และพร้อมเสร็จ ส่งวาจา มาขานกู่ รวมทั้งส่ง หน้ายิ้มใส มาให้ดู ปะปนอยู่ ในขวดโหล โถแวววาว ทรายหลากสี แทนวจี ที่เลอเลิศ พรประเสริฐ บังเกิดมี กับพี่สาว ขอให้เป็น เช่นคนก่อน ร่ายกลอนยาว จะไม่กล่าว เรื่องพ้นผ่าน ให้พล่านใจ From : สมัครเล่น [ 21 ก.ย. 2542 - 23:41:17 น. ] ตอบ ขอเปลี่ยนเป็นวันพฤหัสดีกว่านะคะ วันครูค่ะ พรุ่งนี้เว้นว่างซักวัน ไม่ก็พรุ่งนี้ น้องสมัครเล่นเปิดบ้านคนเดียวไปก่อนนะคะ From : หมูอ้วน [ 21 ก.ย. 2542 - 23:47:43 น. ] ตอบ เกลียวแรงลม โหมเกลียวคลื่น ซัดพื้นฝั่ง เกลียวคลื่นคลั่ง กระทบทราย น้ำไหลหลั่ง คลื่นลมแรง ดั่งจะแกล้ง ให้ทรายพัง คลื่นประดัง แล้วหดหาย ทราบซับซึม คลื่นลมคลั่ง คงคล้ายดั่ง อารมณ์ข้าฯ เวทนา ไม่อาจคุม ให้นุ่มขรึม อยากมีใจ เป็นดั่งทราย ไม่ซับซึม เพื่อให้ลืม อารมณ์คลั่ง ที่ค้างใจ .............ถ้าว่างก็จะมาเปิดบ้านครับ ถ้าไม่ว่างก็คงไม่ได้เข้ามา คารมกลอนป้าพิมอ่านแล้วดูดีจัง น่านับถือจัง From : สมัครเล่น [ 22 ก.ย. 2542 - 00:21:58 น. ] ตอบ ขอบคุณค่ะคุณสมัครเล่น นานๆได้กินลูกยอ รู้สึกอิ่มตื้อเลยค่ะ จะลอยก็ไม่ไหวแล้วค่ะ From : ป้าพิม [ 22 ก.ย. 2542 - 07:54:59 น. ] ตอบ น้อยใจจริงเขานิ่งเฉยๆไม่เอ่ยถึง เสียแรงซึ้งซาบใจให้หม่นหมอง เราก็เพียงแค่ทรายไร้คนมอง thid คงต้องหลีกลี้หนีห่างไกล................... From : thid [ 22 ก.ย. 2542 - 16:14:43 น. ] : หมูอ้วนและเพื่อน ๆ - 30/11/2004 18:37