ย้อนรอย ๑๐ กระทู้ เจ็บพ้อ ล้อเล่นกลอน รักไม่ลืมหรือ... ....รักไม่ลืมของชายเฝ้าหมายหลอก หญิงเจ็บยอกยับเยินเกินจะข่ม คำสัญญาหวานล้ำด้วยคำคม ปล่อยคารมหลอกไว้ตามรายทาง ....แวะเมืองไหนชายก็หยอดออดอ้อนทั่ว หญิงก็หลงเมามัวตามคำอ้าง ดั่งแมงเม่าหลงแสงแฝงอำพราง จึงมอดไหม้ทั้งร่างด้วนแรงไฟ ....รักไม่ลืมคือฝ่ายหญิงจริงแท้นั่น รักด้วยรักมิพรั่นหรือหวั่นไหว รักที่มอบตอบแทนแม้นหมดใจ รักมิเหลือเผื่อใครมาเชยชม ....รักไม่ลืมช้ำชอกคอยตอกย้ำ รักไม่ลืมจึงช้ำด้วยรักขม รักไม่ลืมจึงกอดหมอนนอนระทม รักไม่ลืมจึงจมน้ำตาตาย From : หมูอ้วน [ 17 ก.ย. 2542 - 19:46:17 น. ] ตอบ 000เห็นทะเล ยามบ้าคลั่ง ยังผวา ทะเลคนร้ายกว่า หลายหลากเท่า ทะเลมายา ยุ่งเหยิง ด้วยมัวเมา ทะเลแห่งความเขลา ปกปิด ซึ่งวิชชา 000เรือลำน้อย ลอยมา อ่อนล้านัก หวังจอดเพียง พำนัก พักหายล้า กลับพลิกล่ม จมทะเล แห่งน้ำตา มิอาจพา เรือน้อย ให้ลอยลำ 000จะขออยู่ แห่งห้วง ทะเลลึก ฝากเพียงรอย จารึก บนผิวน้ำ ว่าครั้งหนึ่ง เรืออ่อนหัด คลื่นซัดทำ พลิกคะมำ หายลับ กับทะเล From : คนหลงทาง [ 18 ก.ย. 2542 - 02:24:57 น. ] ตอบ เห็นเขาเขียน คำกลอน ทำนองเสนาะ สำนวนเพราะ น่าอ่าน คำขานไข อยากเขียน กลอนเก่งบ้าง ทำอย่างไร อยากขอให้ ครูpit ช่วยแนะนำ From : อ้วน [ 18 ก.ย. 2542 - 05:18:24 น. ] ตอบ กลอนจะดี เด่นดัง ต้องฟังเพราะ เสียงเสนาะ เจาะใจ ชวนไหลหลง ใช้คำศัพท์ รับกัน ให้มั่นคง ต้องบรรจง เขียนให้ ได้ความชัด ต้องเล่นล้ิน ร่ายคำ อย่าพร่ำเพรื่อ ให้ได้เนื้อ ชัดเจน เด่นสัมผัส ทั้งนอกใน ให้คล้องกัน ทุกบรรทัด รู้จักหัด ลองเขียน เลียนแบบครู เสียงต่ำสูง จูงใจ ให้ชมชื่น ฟังระรื่น เหมือนกลอน สุนทรภู่ มีอารมณ์ คราใด ให้เขียนดู แล้วจะรู้ อยู่แก่ใจ ไม่ยากเลย คำสุดท้าย วรรคแรก แปลกนิดหน่อย อย่าได้ปล่อย เสียงสามัญ ฉันเฉลย ต้องเอกโท ตรีจัตวา อย่าเฉยเมย จงคุ้นเคย ค่อยเขียน ค่อยเรียนไป คำสุดท้าย วรรคสี่ นี่ก็แปลก อย่าได้แทรก เอกโทจัตวา ท่านว่าไว้ ต้องสามัญ หรือตรี ทุกทีไป ฟังแล้วได้ ความงาม ตามนิยม คำสุดท้าย วรรคสอง ต้องให้มั่น เสียงสามัญ อย่าพา มาผสม ใช้เสียงอื่น เขียนแทน แสนน่าชม ฟังรื่นรมย์ สมกลอนเสนาะ ไพเราะจริง From : PITBULL [ 18 ก.ย. 2542 - 18:45:21 น. ] ตอบ เข้ามาอ่าน การเขียนกลอน ให้ไพเราะ เขียนอย่างไร จึงจะเพราะ เสนาะหู จะจดจำ ไปแต่งบ้าง ทำอย่างครู กลอนคงดู งดงาม ตามวิธี From : จาวตาล [ 18 ก.ย. 2542 - 19:04:31 น. ] ตอบ กฏของโคลงสี่สุภาพ โคลงสี่สี่บาทแท้ ตามนิยม ท่านเฮย หนึ่งบาทเจ็ดคำคม แต่งถ้อย เจ็ดเอกสี่โทชม ฟังชื่น ใจนา บาทหนึ่ง สาม เพ่ิมสร้อย บาทท้ายเก้าคำ นวล...ปราง...นาง...หมอง นวล.....น้องพี่แตะต้องจนหมองฃ้ำ ปราง...น้องพี่จูบซ้ำจนหมองศรี นาง.....เคยสดใสเต็มไปด้วยราคี หมอง..หม่นหมดศักดิ์ศรีเพราะพี่ชาย By : หมูอ้วน [ 12 ก.ย. 2542 - 13:51:36 น. ] ตอบ นวล...ที่เคยถนอมตรอมตรมจิต ปราง...เคยชิดแนบชื่นให้ขื่นขม นาง...ถูกทิ้งกลิ้งเกลือกกับเปือกตม หมอง...ใจข่มให้ชื่นขื่นขมเอย From : thid [ 12 ก.ย. 2542 - 13:58:21 น. ] ตอบ แหมคุณThid กลิ้งเกลือกกับเปลือกตมนี่หมูอ้วน นึกถึงภาพนางผีเสื้อสมุทรของพระอภัยนะคะ นวล...พรรณจันทร์แจ่มฟ้า...........แพ้พ่าย ปราง..ผ่องเพียงพรรณราย...........ข่มฟ้า นาง....แย้มยั่วกระต่าย.................หมายข่ม...เดือนแล หมองหม่นไปทั่วหล้า..................เด่นหน้านวลปราง From : หมูอ้วน [ 12 ก.ย. 2542 - 14:07:01 น. ] ตอบ แวะมาเยี่ยมบ้านพี่หมูอ้วนค่ะ แต่ดาแต่งไม่เก่ง ขอนั่งอ่านนะคะ From : Da Da Da [ 12 ก.ย. 2542 - 14:16:58 น. ] ตอบ นวลปรางนางผ่องข่มดวงแข ปรางทองทองแท้ยังแพ้พ่าย นางนวลยวนยิ้มกราดบาดใจชาย หมองหม่นใจเจียนตายหากขาดนวล From : หมูอ้วน [ 12 ก.ย. 2542 - 14:31:16 น. ] ตอบ นวล....แนบเนื้อเชื่อใจที่ชายบอก ปราง...ช้ำชอกเพราะถูกเชยเคยถูกหอม นาง...พลีให้ชายกอดพรอดดมดอม หมอง....ก็พร้อมมอบให้ได้ชิดชม From : thid [ 12 ก.ย. 2542 - 14:54:36 น. ] ตอบ นวลนางเนื้อน้องนิ่ม น่านอน แนบนา ปราง ปริ่มยิ้มบังอร เสน่ห์ล้ำ นาง สวยดั่งจัน-ทร ดูเด่น หมอง ใจชายหนุ่มช้ำ บ่ได้เชยชม From : คำผอง [ 12 ก.ย. 2542 - 14:57:49 น. ] ตอบ สวัสดีค่ะ คุณคำผองขาาาาาาาา เปิด icq ด้วยสิคะ From : thid [ 12 ก.ย. 2542 - 15:02:23 น. ] ตอบ สวัสดีค่ะคุณคำผอง รู้สึกว่าคุณคำผองซ่อนคมไว้นานนะคะ ฝีมือระดับครูนี่คะไม่น่าซ่อนเลย วันนี้คุณThid โกรธหมูอ้วน รึโกรธใครคะเนี่ย ไม่พูดเลย นวลพรรณพี่เคยพิศพรอดพร่ำ ปรางงามดังบุหลันเลื่อนฟ้า นางใดนำรักพี่หนีลับลา หมองใจพี่ไม่มาหานวลปราง From : หมูอ้วน [ 12 ก.ย. 2542 - 15:10:21 น. ] ตอบ หวัดดีค่ะคุณ thid คุณคำผอง คุณดา และคุณครูหมูอ้วน คุณครูหมูอ้วนขา ป้าพิมเลิกงานแล้วจะมาส่งการบ้านค่ะ ตอนนี้ยังไม่มีอารมณ์จะแต่งกลอนค่ะ ขอทำงานเสร็จก่อนนะคะ From : ป้าพิม [ 12 ก.ย. 2542 - 15:13:23 น. ] ตอบ คุณหมูอ้วนขาาาาาาา ไม่ได้โกรธใครเลยค่ะ อากาศมันร้อนค่ะ อิๆๆๆๆๆ พิมพ์งานด้วยค่ะ ร้อนๆๆๆๆๆๆ จนอยาก... From : thid [ 12 ก.ย. 2542 - 15:17:28 น. ] ตอบ อิอิ หนูเอาไอติมมาฝากพี่ๆค่ะ เห็นบอกว่าร้อน เอ...ร้อนกาย รึว่าร้อนใจน้อ..... อิอิ ที่นี่อากาศเย็นค่ะ ฝนตกทั้งวันเลย..... ค่ำๆคงหนาวกว่านี้ค่ะ ไม่รู้ว่าพี่นะโมเป็นยังไงบ้าง อยู่บนดอย ยิ่งหนาวกว่านี้แน่ๆเลย..... พี่หมูอ้วนคะ กระทู้นี้ อ่านแล้วเขิน แต่งไม่ได้ค่ะพี่ แหะ แหะ เล็กแต่งได้แค่แบบธรรมดาๆ ถ้าหวานๆ หนูเขียนไม่ได้ค่ะพี่ ครูพิทเค้าเอือมหนูแล้ว เขียนไม่ได้ซักที ได้แต่แซวตลอดค่ะพี่ ทำยังไงดีคะ ว้า...... From : jira [ 12 ก.ย. 2542 - 16:19:00 น. ] ตอบ หนูจิราจ๋าถ้าหนูไม่หวานแล้วเนี่ยสำนวนของพี่หมูอ้วนรสอะไรละคะ สงสัยปะแล่ม ๆ ไม่ก็ขมไปเลยเนาะ แต่งมาเหอะ เป็นกาพย์ยานีแก้เลี่ยนบ้างก็ได้ค่ะ อากาศเริ่มหนาวแล้วเหรอคะ ของพี่ร้อนใจค่ะ อาจารย์โทรมาเรื่องเรียน เมื่อตอนกลางวัน พี่ทำใจมาเดือนกว่าแล้วยังไม่ได้อารมณ์เริ่มต้น ที่ลงกระทู้แต่ละวัน ๆหลอกตัวเองว่าไม่เครียดไปยังงั้นเอง จริง ๆแล้วพี่ เครียดมากกกกกกกกกเฮ้อออออออ From : หมูอ้วน [ 12 ก.ย. 2542 - 16:30:01 น. ] ตอบ หนูจิราจ๋าถ้าหนูไม่หวานแล้วเนี่ยสำนวนของพี่หมูอ้วนรสอะไรละคะ สงสัยปะแล่ม ๆ ไม่ก็ขมไปเลยเนาะ แต่งมาเหอะ เป็นกาพย์ยานีแก้เลี่ยนบ้างก็ได้ค่ะ อากาศเริ่มหนาวแล้วเหรอคะ ของพี่ร้อนใจค่ะ อาจารย์โทรมาเรื่องเรียน เมื่อตอนกลางวัน พี่ทำใจมาเดือนกว่าแล้วยังไม่ได้อารมณ์เริ่มต้น ที่ลงกระทู้แต่ละวัน ๆหลอกตัวเองว่าไม่เครียดไปยังงั้นเอง จริง ๆแล้วพี่ เครียดมากกกกกกกกกเฮ้อออออออ From : หมูอ้วน [ 12 ก.ย. 2542 - 16:30:29 น. ] ตอบ นวล ใดเท่านวลน้อง ปราง นวลผ่องเป็นยองใย นาง ใดไหนเทียมได้ หมอง หม่นใจแสนไกลนาง From : jira [ 12 ก.ย. 2542 - 16:37:17 น. ] ตอบ แหะ แหะ พี่หมูอ้วนคะ หนูเขียนแบบเข้าพระเข้านางไม่เป็นค่ะ มันเอ่อ... เขินๆมั้งคะ From : jira [ 12 ก.ย. 2542 - 16:47:35 น. ] ตอบ พี่หมูอ้วนเรียนอะไรคะพี่ แล้วทำไมเครี๊ยด เครียด เครียดแล้วยิ่งนึกอะไรไม่ออกนะคะ เป็นห่วงนะคะพี่ หายเครียดไวๆนะคะ นึกหัวข้อออกเร็วๆนะคะ From : jira [ 12 ก.ย. 2542 - 16:51:22 น. ] ตอบ เรียน กศน.ค่ะ กาพย์เพราะดีนี่คะ พี่ว่าความเครียดมันแก้ไม่ได้นะ มันเพียงแค่หลบอยู่ข้างไหนได้ระยะหนึ่ง เท่านั้น ตราบใดที่ยังแก้ปัญหาไม่ตก หรือยังทำให้มันกระจ่าง เฮ้ออออออออ From : หมูอ้วน [ 12 ก.ย. 2542 - 17:20:33 น. ] ตอบ นวล...พักตร์งามผ่องพร้ิง ชวนชม ปราง...เปล่งปลั่งเจ้าพรม ประแป้ง นาง....น้องเนตรงามกลม ดำขลับ หมอง....หม่นใย ฤาแล้ง หมดไร้คู่สม From : PITBULL [ 12 ก.ย. 2542 - 18:22:38 น. ] ตอบ เขาว่าเวลาเครียด....................ให้ขี้เกียจเครียดซะบ้าง เหมือนที่งานเราค้าง.................อ่านแล้วช่างยุ่งยากใจ อิอิ ความเครียดเหมือนยกของ.......ยกแล้วต้องหนักเรื่อยไป หากวางของเมื่อใด....................ก็เบาได้โล่งสบาย ขอพี่นี้วางลง............................ว่างแล้วคงได้ผ่อนคลาย ความเครียดได้มลาย..................แล้วค่อยไปทำงานพลัน ตัวพี่ที่เคารพ..............................น้องขอจบงานกลอนอัน กระท่อนกระแท่นนั้น...................ขอตัวฉันพักผ่อนใจ อิอิ ( อ่านแล้วช้ำใจ เขียนไม่เก่งค่ะ ) น้องหิวข้าวเต็มทน.......................ไม่อาจบ่นเอ็ดอึงไป ไปทานข้าวทันใด..........................แล้วค่อยได้ทักทายกัน อิอิ ขอลาหยุดหลายวันนะคะคุณครูขา คงไม่ว่ากันนะคะ แล้วจะกลับมาเขียนกลอนแล้วนอนฝันกับพี่หมูอ้วนต่อค่ะ อิอิ สวัสดีค่ะพี่ From : jira [ 12 ก.ย. 2542 - 18:32:41 น. ] ตอบ คุณหมูอ้วนขาาาาาาาา อย่าเครียดค่ะ เป็นอันตรายต่อสุขภาพของคุณนะคะ ไม่เอาค่ะ ไม่เครียด ทำใจให้สงบ ผ่อนคลายความเครียดลงทีละน้อย เพื่อชีวิตของคุณเองนะคะ From : thid [ 12 ก.ย. 2542 - 18:46:07 น. ] ตอบ นวล..น้องนั้นงามแท้ ปราง..เจ้าแลดูสดใส นาง..ยิ้มพริ้มละมัย หมอง..เศร้าใจเมื่อไกลนาง From : จาวตาล [ 12 ก.ย. 2542 - 20:47:27 น. ] ตอบ นวล..น้องดูหมองศรี ปราง..เจ้ามีราคีคาว นาง..หลงชายสิ้นสาว หมอง..ใจเศร้าร้าวระทม From : จาวตาล [ 12 ก.ย. 2542 - 20:51:30 น. ] ตอบ นวล...เนื้อที่ พี่ตระกอง ยังผ่องผุด ปราง...น้องนุช ดูผุดผาด เลือดฝาดใส นาง...ในหล้า หาใครเปรียบ เทียบทรามวัย หมอง...หม่นได้ ไม่อาจสู้ พธูเธอ From : beautyangle [ 12 ก.ย. 2542 - 23:58:32 น. ] ตอบ นวล..เนื้อเย็น พี่เห็น ทุกเช้าค่ำ ปราง..เจ้าช้ำ เพราะพี่ต้อง อย่าหมองหม่น นาง..คนดี พี่นี้ จำต้องทน หมอง..ใจตน ยามห่างนาง ร้างไปไกล From : จาวตาล [ 13 ก.ย. 2542 - 00:07:48 น. ] ตอบ นวล...ดังจันทร์แจ่มเนื้อ......นงเยาว์ ปราง...ผ่องงามพริ้งเพรา...เพริศแพร้ว นาง.....แย้มยั่วเย้าเรา...........ร้อนรุ่ม หมอง..หม่นกลัวคลาดแคล้ว..หนึ่งน้องนวลปราง นวลพรรณดังจันทร์แจ่ม......ปรางแต่งแต้มงามพริ้งเพรา นางยั่วให้มัวเมา..................หมองหม่นเศร้าผิขาดนวล From : หมูอ้วน [ 13 ก.ย. 2542 - 12:02:35 น. ] ตอบ นวล...เนียนน่าแนบเนื้อ นวลนาง ปราง...เปล่งปลั่งเปรียบปราง ปักเป้า นาง....นวยนาดนิ่มสะอาง เป็นหนึ่ง หมอง....หม่นมึนซ฿ึมเศร้า เมื่อน้องหน่ายหนี From : PITBULL [ 13 ก.ย. 2542 - 17:16:30 น. ] ขลุ่ย..คลอ..พ้อ..รัก ขลุ่ย.. แผ่วแว่วหวานวาบหวิวพริ้วผ่าน คลอ...สำเนียงเสียงเจ้าเศร้าหนักหนา พ้อ....ว่าพี่ชายไม่ทำตามสัญญา รัก....แล้วมาทำเฉยเมยเลยเศร้าตรม ขลุ่ย...จ๋าช่วยบอกพี่ยามาหาสาว คลอ...เคลียแลคลอเคล้าดั่งเก่าก่อน พ้อ....พี่ยาว่าอย่าด่วนมาตัดรอน รัก...บังอรคนนี้หนาอย่าลาไกล......ใจฉันตรม แฮะๆๆๆ มาแทนคุณครูหมูอ้วนค่ะ ขออภัยถ้ามันไม่ราบรื่นเหมือนของคุณครู ตอนนี้คุณครูกำลังมีงานด่วน ให้ป้าพิมมาแทนค่ะ ป้าพิม By : หมูอ้วน [ 14 ก.ย. 2542 - 20:38:41 น. ] ตอบ ป้าจ๋าเพราะแว่วหวานซะไม่มี แต่ป้าลืมสัมผัสระหว่างวรรคหนึ่งกับสอง ลองแก้ใหม่นะจ๊ะ หมูอ้วนทำงานงานต่อค่ะ From : หมูอ้วน [ 14 ก.ย. 2542 - 20:50:06 น. ] ตอบ อิอิ จริงด้วยค่ะ ขอบคุณหลายๆค่ะพี่หมูอ้วน แก้เป็น............. คลอ..เสียงหวานสำเนียงเจ้าเศร้าหนักหนา From : ป้าพิม [ 14 ก.ย. 2542 - 20:55:11 น. ] ตอบ มาแล้วค่ะ แต่แต่งกลอนไม่ไหวค่ะ เพลียจังค่ะ อยากนอน แต่คิดถึงเพื่อนๆ เลยเข้ามาคุยก่อน From : thid [ 14 ก.ย. 2542 - 20:55:13 น. ] ตอบ หนูป้าพิมจ๋า เห็นครูพิทมาบ้างไหมจ๊ะ พี่ต้องการความช่วยเหลือด่วน ปิดกระทู้ตอนจบไม่ได้ From : หมูอ้วน [ 14 ก.ย. 2542 - 20:58:35 น. ] ตอบ ยังไม่เห็ยเลยค่ะ เด๊่ยวป้าพิมจะเปิดกระทู้ขอความช่วยเหลือให้นะคะ From : ป้าพิม [ 14 ก.ย. 2542 - 21:04:40 น. ] ตอบ ขลุ่ย..คลอพ้อมาพาวาบหวิว คลอ..ครวญพริ้วผ่านลมให้ขมขื่น พ้อ...เพรียกรักแรมรากลับมาคืน รัก...เคยชื่นจงกลับคามตามขลุ่ยครวญ From : หมูอ้วน [ 14 ก.ย. 2542 - 21:10:22 น. ] ตอบ ขลุ่ย...ครวญร่ำไห้ใจช้ำหนัก คลอ...ครวญคำรักปักใจสาว พ้อ... พร่ำคร่ำครวญอยู่ทุกคราว รัก... ร้าวแรมไกลไม่ไยดี From : ป้าพิม [ 14 ก.ย. 2542 - 21:18:20 น. ] ตอบ อะหา หนูป้าพิม กลอนบทนี้ของป้าพิม ไม่รู้โนใจใครบ้างเนอะ ปลุกคุณThid ตื่นเหอะ From : หมูอ้วน [ 14 ก.ย. 2542 - 21:21:44 น. ] ตอบ คุณthid ปิดicqไปแล้วค่ะ From : ป้าพิม [ 14 ก.ย. 2542 - 21:26:17 น. ] ตอบ .........ขลุ่ย...เคยเ่าคู่เสียงซอ ......คลอ..เคลียเคียงข้างอยู่ใกล้ๆ .......พ้อ..ตัดต่อว่าต่อกระซิกไม่ร้างไกล ........รัก...เจ้าใยห่างหายวายชีวา..... โอ้....เศร้า อิอิ From : porwai [ 14 ก.ย. 2542 - 21:52:22 น. ] ตอบ ขลุ่ย...ที่เป่า เคล้าเสียง สำเนียงน้อง คลอ...คำร้อง เป็นเพลง บรรเลงหวาน พ้อ....พลอดพร่ำ เพียงแผ่ว แว่วกังวาน รัก....ประสาน ปานเพลง บรรเลงรมย์.. From : ก๊วยเจ๋ง [ 14 ก.ย. 2542 - 21:53:01 น. ] ตอบ ...ขลุ่ย..เดียวดายเปล่งเสียงตามสายลม คลอ..ผสมเสียงคลึ่นโหมซัดฝั่ง พ้อ...รำพันรักสองเราให้โด่งดัง รัก..ที่ฝัง ไททานิก..จมไม่ลอย... อิอิ จบได้แบบ......อิอิ From : porwai [ 14 ก.ย. 2542 - 22:03:21 น. ] ตอบ ขลุ่ย..แผ่วแผ่ว แว่วมา จากฟ้าใส คลอ..เสียงไผ่ หวีดหวิว บาดผิวสาว พ้อ..จำนรรจ์ ออดอ้อน เป็นเรื่องราว รัก..ของสาว บ้านนา คราสุขใจ From : จาวตาล [ 14 ก.ย. 2542 - 23:23:58 น. ] ตอบ ขลุ่ย.....เพียงออ รอคนดี ที่หายหน้า คลอ....น้ำตา รินรื้น ฝืนแค่ไหน พ้อ.......ให้เธอ รับรู้บ้าง อย่างช้ำใจ รัก.......เพียงไหน ใยไม่รู้ อดสูจริง From : beautyangle [ 14 ก.ย. 2542 - 23:28:18 น. ] ตอบ ขลุ่ย..เสียงหวาน วันวาน ที่พี่เป่า คลอ..เสียงเรา หลังวางเคียว เกี่ยวข้าวใหม่ พ้อ..คำรัก ก่อนที่ พี่จากไกล รัก..ล้นใจ รอพี่มา บ้านนาเรา From : จาวตาล [ 14 ก.ย. 2542 - 23:31:46 น. ] ตอบ กาพย์ห่อโคลง ขลุ่ย...หวลครวญแผ่วพร้ิว แว่วหวาน คลอ...รับเพลงประสาน ค่ำนี้ พ้อ. .พรอดพร่ำนงคราญ มิห่าง กายเฮย รัก...ย่ิงยามเจ้าชี้ พี่ให้ชมแข........ ขลุ่ย..หวลครวญแผ่วพร้ิว ระริกร้ิวแว่วเสียงหวาน คลอ...เพลงซึ้งกังวาน ขับประสานกล่อมราตรี พ้อ...พรอดพร่ำคำรัก แนบนงลักษณ์ไม่หน่ายหนี รัก...ย่ิงกว่าชีวี เจ้าชวนชี้พี่ชมจันทร์... ขลุ่ย..ครวญชวนพี่ให้ คิดถึง คลอ..คู่เคยติดตรึง สวาทเจ้า พ้อ....รักพี่รำพึง ใจหม่น หมองนา รัก....รุ่มร้อนย่ิงเร้า เร่งให้ถวิลหา ขลุ่ย...ครวญชวนพี่ให้ ช้ำกระไร เฝ่้าคิดถึง คลอ...คู่เคยติตตรึง สวาทซึ้งในน้องนวล พ้อ....รักพี่รันทด รักจนหมดใจกำศรวล รัก...นี้มาเรรวน ใจย่ิงหวลคิดถึงเธอ... From : PITBULL [ 15 ก.ย. 2542 - 18:22:12 น. ] ทิ้งรอยกลอน... ฉันขาดเธอไม่ได้ ฟ้าไร้ดาว พราวระยับ คงอับเฉา โลกไร้ดิน คลอเคล้า คงเศร้าหมอง บ้านไร้รัก สมัครสมาน คงพล่านทรวง ฉันไร้ดวง หฤทัย คงวายชนม์ คลองขาดน้ำ คนคงหยาม ว่าตื้นเขิน คนขาดเงิน คนคงซัด ว่าขัดสน เสือขาดป่า คนคงว่า สัปดน ฉันขาดเธอ คงขาดคน ร่วมลำนำ . By : สมัครเล่น [ 14 ก.ย. 2542 - 21:53:21 น. ] ตอบ ขอตีความเข้าข้างตัวเองได้มั้ยเนี่ย อิๆๆๆ กระทู้นี่ยากสำหรับหมูอ้วนจริง พักหมองก่อน กลับบ้านแล้วค่อยต่อ เพราะขาดเธอไม่ได้นี่ มันไม่ใช่หมูอ้วน ยอมเจ็บ หน้าชื่นอกตรมอะ From : หมูอ้วน [ 14 ก.ย. 2542 - 22:02:53 น. ] ตอบ ....ขาด น้ำ สองราตรีจรจาก ขาดอากาศ ห้านาทีม้วย ขาดอาหาร สี่วันคืนป่วย ขาดคนช่วย ดูแลแผลในใจ... อิอิ ....แบบ อยากมีคนดูแลแผลใจ...อิอิ From : porwai [ 14 ก.ย. 2542 - 22:13:16 น. ] ตอบ อลังการศาสตร์แห่งกลอนสอนว่าให้ระมัดระวัง สองสามคำท้ายวรรคที่อาจผวนได้ด้วย (?) ก่อนนี้........พี่เคยเอื้ออาทรพร่ำสอนสั่ง มิเคยยั้งเยี่ยมเยือนสู่เรือนน้อง ยามเจ็บป่วยเป็นไข้ได้ประคอง คอยปกป้องเป่าปัดขจัดภัย วันนั้น.......ผันผ่านกาลเลยลับ ระยะทางกลายกลับรักแพ้พ่าย ความสนิทมาแทรกแยกคนไกล พี่เปิดใจบอกลาพาน้องตรม วันนี้.........ฉันยังอยู่สู้ชีวิต แม้รักพ่ายคายพิษให้ขื่นขม วัน..เวลาช่วยให้หายระทม ไม่ขอข่มใจฝืนคืนเธอมา From : หมูอ้วน [ 14 ก.ย. 2542 - 22:31:04 น. ] ตอบ คงแต่งกลอนไม่ไหวแล้วค่ะ แต่ขำคำผวนค่ะ 55555555 นึกไม่ถึงจริงๆค่ะพี่หมูอ้วน From : ป้าพิม [ 14 ก.ย. 2542 - 22:39:06 น. ] ตอบ อิจฉาเดือน มีหมู่ดาว เคล้าเคียงคู่ อิจฉาครู หมู่มวลศิษย์ สนิทสนม อิจฉาพื้น พสุธา พฤกษาคลุม เหตุใดหนุ่ม อย่างเรา ไร้สาวครอง อาจจะขาด วาจา คารมรัก อีกรูปโฉม อัปลักษณ์ มักหม่นหมอง แม้นไม่มี สัตรีหมาย ให้เมียงมอง อาจจะต้อง เปลี่ยวใจ วัยชรา From : สมัครเล่น [ 14 ก.ย. 2542 - 22:41:49 น. ] ตอบ ฉัน.........รักเธอ รักมาก อยากให้รู้ ขาด.......เธอคู่ เคียงกัน ขวัญคงหาย เธอ........รักบ้าง ให้มีหวัง อยู่ข้างกาย ไม่ได้......หมาย จะเร่งรัด ให้ขัดเคือง From : beautyangle [ 14 ก.ย. 2542 - 22:47:45 น. ] ตอบ สวัสดีทุกคนค่ะ.... มาทักทาย มาอ่านกลอนค่ะ (แต่งไม่เป็นจ๊ะ) From : อ้อ [ 14 ก.ย. 2542 - 23:23:15 น. ] ตอบ ...ยินหมูอ้วน ชี้นำ เรื่องคำผวน พาใจป่วน ควนผำ นี่คำไหน เพราะอยากรู้ อยู่รัก ชักร้อนใจ อยากวานใคร ช่วยแวะ มาแนะดู.. From : ก๊วยเจ๋ง [ 14 ก.ย. 2542 - 23:29:01 น. ] ตอบ ขาด..สบั้นลงแล้วสองเรา เพราะมี"เขา"ของเธอเข้ามาใกล้ บอกแล้วว่าให้"เขา"อยู่ไกลๆ แล้วใยเจ้าเอา"เขา"เข้าขวิดกัน อิอิ From : porwai [ 14 ก.ย. 2542 - 23:36:52 น. ] ตอบ ปลาขาดน้ำ นำให้ ชีพเจ้าสิ้น รากขาดดิน สิ้นแล้ว ซึ่งอาหาร นภสินธุ์ สิ้นดาว ร้าวดวงมาลย์ เปรียบดังบ้าน ขาดคน จนร้างไป หากว่าตัว ข้าฯนี้ ต้องขาดเจ้า คงเปลี่ยวเปล่า เหงาเศร้า อยู่เดียวนี่ ต้องทนทุกข์ ทรมาน รานชีวี หากพี่นี้ ไม่มีน้อง ต้องสิ้นลม.................. From : Elvis [ 14 ก.ย. 2542 - 23:45:24 น. ] ตอบ ....ฉัน คือคนที่เธอเคยรัก ขาด..ตัดหัก...รักสลายมลายสิ้น เธอ...จากไปไกลแสนไกลห่างแดนดิน ไม่ได้ยิน ถวิลหา โอ้ ที่รัก เอย From : porwai [ 14 ก.ย. 2542 - 23:46:30 น. ] ตอบ ฉัน..รักเธอ เธอก็รู้ อยู่ว่ารัก ขาด..เธอจัก โศกตรม ระทมหมอง เธอ..รู้แน่ แต่ไม่ หันมามอง ไม่ได้..ครอง เธอมีใหม่ ไม่กลับมา From : จาวตาล [ 14 ก.ย. 2542 - 23:48:38 น. ] ตอบ เจ้าของบ้านส่งสัมผัสผิดสองครั้งแล้ว แกล้งทำให้แกะรอยไม่ได้เหรอ รู้มานานแย้วววล่ะ ..แสนสงสารชายหนุ่มกลุ้มเรื่องรัก คนที่เคยอกหักมาก่อนนี้ ไม่กล้าเสี่ยงแนะย้ำนำวิธี ไม่กล้าชี้แนะนำกลัวซ้ำรอย ...อนิจจาเวลาก็ใกล้ค่ำ ไม่อยากเชื่อลำนำคนไกลบ้าน ว่าดินทางแรมรอนมาช้านาน มิพบพานแผ้วรักเลยสักครา From : หมูอ้วน [ 15 ก.ย. 2542 - 00:04:17 น. ] ตอบ เธอไม่เคย รักฉัน เลยคนดี คนคนนี้ มีรัก เธอกลับเฉย คนคนนี้ ที่เธอ มาละเลย เธอไม่เคย รับรู้ ในใจเรา ฉันขาดเธอ เธอไม่ เคยขาดฉัน เพราะเธอไม่ เคยมีกัน ในสมอง เธอเห็นฉัน เป็นแค่ ตัวสำรอง เธอเลยมอง ข้ามไป ไม่ใยดี........ From : Elvis [ 15 ก.ย. 2542 - 00:08:55 น. ] ตอบ ....รัก นั้นหาไม่ยาก เพราะถ้าหากมีใจให้ประสงค์ ต้องการมีรักแท้ที่ยืนยง ต้องมั่นคงในรักจักนิรันดร์ From : porwai [ 15 ก.ย. 2542 - 00:12:22 น. ] ตอบ เพิ่งเข้ามาได้ ตอบคุณก๊วยเจ๋งว่า กลอนชุดแรกของพอไหว รู้สึกว่าจะเป็นวรรคที่ 2 ค่ะ คุณElvis ไปได้ครูดีมาจากไหน ฝีปากเหลือเกิน From : หมูอ้วน [ 15 ก.ย. 2542 - 00:24:54 น. ] ตอบ เคยรักกัน ถึงวัน อันต้องจาก เธอมาพราก ดวงใจ ไปจากฉัน ทิ้งรอยแผล ในใจ ให้แก่กัน เจ็บเหลือเกิน ตัวฉัน วันเธอไกล....... รัก...จน...ล้น...ใจ มาแทนพี่หมูอ้วนค่ะพี่เขาฝากไว้ค่ะว่าช่วยมาเปิดกระทู้ให้หน่อยค่ะ รัก...แรกแปลกนัก ยากจักลืม จน...รักซึมใจซ่าน สะท้านไหว ล้น...ปรี่เต็มทรวง นะทรามวัย ใจ....จักมอบให้ นางหนึ่งเดียว By : หมูอ้วน [ 15 ก.ย. 2542 - 22:38:38 น. ] ตอบ ฝากลาคุณหมูอ้วนขาาาาาาาด้วยค่ะ From : thid [ 15 ก.ย. 2542 - 22:40:26 น. ] ตอบ ป้าพิมเองค่ะ อิอิ ลืมชื่อตัวเองไปเลย พี่หมูอ้วนเครื่องเสีย สั่งหัวข้อไว้ตั้งแต่เมื่อวานค่ะ From : ป้าพิม [ 15 ก.ย. 2542 - 22:41:19 น. ] ตอบ รัก...ที่สวย หมดจด ดูสดใล จน...หัวใจ ไม่อาจ จะคาดหวัง ล้น...ด้วยรัก จากใจ ไม่จีรัง ใจ...เจ้ายัง เปลี่ยนแปร ไม่แน่นอน.. From : ก๊วยเจ๋ง [ 15 ก.ย. 2542 - 22:48:15 น. ] ตอบ ป้าจ๋า...แอบงีบอีกแล้วล่ะสิ มาลาไปนอนแล้วจ้ะ ถ้านะโมเข้ามาฝากความคิดถึงด้วยนะจ๊ะ คุณดาก็็ฝากด้วยคนจ้ะ ไปแล้วจ้ะป้าจ๋า ราตรีสวัสดิ์จ้ะ บ๊าย...บาย..... ห าาาาาาาาาาาาาา ว From : Elvis [ 15 ก.ย. 2542 - 23:21:09 น. ] ตอบ รัก...นี้ให้เธอคนดีของชีวิต จน...ดวงจิตลิขิตความคิดฝัน ล้น...คุณค่าล้นความหมายแห่งวัยวัน ใจ...ดวงนั้นมอบไว้ แด่ใจเธอ สวัสดีค่ะ ทุกคน ยกมือวันทา...แล้วลาก่อน ป.ล. จะรีบกลับบ้าน From : พลอยหุง [ 15 ก.ย. 2542 - 23:53:14 น. ] ตอบ รัก...เธอคนเดียวไม่เหลียวแลผู้ใด จน...ใครต่อใคร บอกว่าอย่าฝัน ล้น...ออกจากใจ แต่ไกลจากกัน ใจ..ของฉันมีเธอ..ผู้ห่างไกล.... From : porwai [ 16 ก.ย. 2542 - 10:21:16 น. ] ตอบ รัก.... มีให้แด่เธอเท่านั้น จน...ตัวฉันควบคุมมันไว้ไม่ได้ ล้น...ทะลักออกมาจากข้างใน ใจ...หนอใจ รักเธอ ตลอดเวลา... อิอิ คิดถึงใครบางคน...อิอิ From : porwai [ 16 ก.ย. 2542 - 11:19:32 น. ] ตอบ รัก...แรกแรกรักมักไม่คิด จน....กระทั่งชีวิตก็พลีได้ ล้น....เอ่อเพ้อคลั่งดังสุมไฟ ใจ....มอบให้มิเผื่อรักจะหักลง จึง...เจ็บเจียนตายเมื่อรักร้าง ได้...แต่นั่งครวญครางรักผลักส่ง ขื่น...แค่นแค้นคับข้องรักหมองลง ขม.. เพราะใจไม่ตรงดังใจเรา From : หมูอ้วน [ 16 ก.ย. 2542 - 18:47:00 น. ] ตอบ โคลงสี่สุภาพ รัก...นุชสุดหักห้าม ใจหลง จน...พี่เฝ้าพะวง ค่ำเช้า ล้น...ทรวงห่อนจางลง รักอยู่ เสมอนา ใจ...ภักดิ์รักแต่เจ้า ไป่รู้ทำไฉน.... From : PITBULL [ 16 ก.ย. 2542 - 19:35:15 น. ] : หมูอ้วนและเพื่อน ๆ - 30/11/2004 18:34