นิราศแม่ปิง โดยครูหมูอ้วน     นิราศบ้านงานหนักมาพักผ่อน ยี่สิบห้ามีนาลาบ้านดอน สี่สิบชีวิตเร่ร่อนตะลอนทัวร์ ปีสี่สี่โปรแกรมแต้มชีวิต พักผ่อนจิตผ่อนคลายได้ยิ้มหัว เรือสำราญพาใจไหวระรัว แม้จะกลัวกลับพ่ายใคร่อยากลอง สามสิบสี่หญิงหกชายจากรายชื่อ เสียงฮาฮือหยอกพี่ที่มาสอง ฮันนี่มูนรอบใหม่ด้วยใจปอง ต่างยิ้มย่องหยอกเย้าเฝ้าเจรจา ชมตลกเอกชัยไปในรถ สลับบทสี่ภาคมากคุณค่า วัฒนธรรมดีดีที่นำมา เพลินอุราระรื่นชื่นทั่วกัน 25 มี.ค.44 : หมูอ้วน - 30/03/2001 11:18

รุ่งเช้า"สามเงา"จังหวัดตาก ผู้คนหลากมาเยือนชมเขื่อนขัณฑ์ ล่องแม่ปิงเปรมปรีดิ์ชื่นชีวัน เขาสูงกั้นกีดแหล่งเป็นแอ่งปิง คิดถึงเพื่อนมิมาครามีสุข เพราะติดทุกข์หน้าที่สำคัญยิ่ง เรื่องเงินเดือนรีบด่วนล้วนเรื่องจริง มิอาจทิ้งล่องมาคราล่องเรือ คิดถึงแม่แก่เฒ่าเฝ้าเป็นห่วง มิอาจพ่วงพาแม่แม้อยากเหลือ ความต้องการของคนล้นเหลือเฟือ ชมวิวเผื่ออิ่มใจไปทดแทน : หมูอ้วน - 30/03/2001 11:20

เห็นโขดเขาคงมั่นผูกพันน้ำ เหมือนตอกย้ำรักตรมขมขื่นแสน เป็นไม้เลื้อยลัดเลาะเกาะทั่วแดน มิผูกแน่นคงมั่นเหมือนบรรพตา ถึง "เกาะลม" ลมลวงรักร่วงหล่น ลมเล่ห์กลกามเทพเสน่หา ยามอกหักรักพ่ายฟูมฟายมา เรารักษาแผลหายหมายรักครอง ลมกลับหวนทวนสบพบรักเก่า ทอดทิ้งเราร่ำไห้ไหม้หม่นหมอง จึงลงเรือลอยลำน้ำตานอง ขอปิงล่องลอยช้ำนำเจ็บเลือน : หมูอ้วน - 30/03/2001 11:22

"แก่งเรือล่ม"ลมแรงแกว่งเรือล่ม รักจ่อมจมเราไซร้ให้มาเหมือน ลมชิวหาพารักสั่นสะเทือน ลมรักเลือนราร้างจางเพราะลม ถึง "ผาแดง" สูงชันแม้หวั่นจิต ใคร่ครวญคิดตกผาครารักขม อยากทิ้งร่างลงดิ่งทิ้งทุกข์ตรม ให้จ่อมจมฝากไว้ใต้ "ผาแดง" : หมูอ้วน - 30/03/2001 11:23   "เขาคันเบ็ด" ดักล่าหวังปลาใหญ่ "พ่อปู่ไห้" นักล่ามาแสวง หากโชคดีมีปลามาให้แกง จะตกแต่งตักถวาย"พุทธองค์" ปลาติดเบ็ดดับดิ้นสิ้นเพราะเขลา เหมือนตัวเราติดคำจนทำหลง เขายกยอปอปั้นพลันงวยงง เข้าสู่กรงติดกับเกือบยับเยิน : หมูอ้วน - 30/03/2001 11:24

พอพักเที่ยงอาหารน่าทานนัก หมูปลาผัก จัดมาน่าสรรเสริญ กุ้งน้ำพริกนำมาพาเจริญ ชิมจนเพลินอิ่มท้องร้องบอกพอ นักร้องร้องบรรเลงเพลงคลอขับ หลายคนรับร่วมร้องจองคิวต่อ บ้างลีลาศลีลาพาเคลียคลอ บ้างหัวร่อถูกใจในลีลา ทั้งแทงโก้ ชะชะช่า คราอดีต เป็นคมมีดกรีดข่วนชวนโหยหา อ้อมแขนพี่เคยมีเพียงน้องยา ทุกทุกท่าดาวเด่นเป็นขวัญใจ เกินทำใจใฝ่รำทำเป็นสุข เพราะจิตทุกข์โทมทับจนจับไข้ ภาพรักเก่าหวนมาพาอาลัย ต้องด่วนไปลบภาพอาบน้ำตา : หมูอ้วน - 30/03/2001 11:25

"เมืองสร้อยสุข"เมืองเก่าเขาเล่าขาน ท้าวอุตุมสืบสานศาสนา สร้างวัดร้อยถวายองค์พระมารดา เมื่อสมโภชบูชามิครบองค์ เก้าสิบเก้าเท่านั้นพลันที่นับ มิครบสรรพตามหมายเพราะนับหลง เมื่อเมืองร้างบางวัดยังยืนยง กลางพฤกษ์พงโขดเขาเนาพงไพร : หมูอ้วน - 30/03/2001 11:27   "ถ้ำช้างร้อง" ขององค์พระเจ้าตาก หยุดทัพฝากชีพไว้ใต้ไศล มีพลับพลาครากู้กอบกรุงไกร ยังเหลือไว้ได้เห็นนับเป็นบุญ สี่โมงเย็นรอเรือลงเล่นน้ำ โผผุดดำเรียกหากันว้าวุ่น อยากลงแย่แต่กลัวอยู่เป็นทุน จึงพกทุ่นช่วยหนีบให้ชีพลอย : หมูอ้วน - 30/03/2001 11:28 ขึ้นจากน้ำเปลี่ยนผ้ามานั่งเล่น หลายคนเป็นโนราห์ว่ากล่าวถ้อย "พี่สุดา"ร่ายรำทำหน้าลอย "อ.ประกอบ"ใช่ย่อยออกท่ารำ "ป้าอี๊ด"ชม ทิวเขาเหล่าแมกไม้ "พี่บูรณ์" ไซร้สวมผ้าพาคนขำ ตะเข็บออกเดินมา "ป้าตุย" อำ เพื่อนพี่ซ้ำหน้าแดงเป็นตำลึง : หมูอ้วน - 30/03/2001 11:28     เห็นเขาซ้อนสองฝั่งยังด้านหน้า เด่นงามตาสลับเหลื่อมเชื่อมติดขึง ทิวเขาซ้อนเยื้องยักปักตราตรึง เป็นภาพซึ้งงดงามเมื่อยามยล แต่รักซ้อนมิงามยามประสบ อยากเลือนลบเหลือหนึ่งจึงเกิดผล หนีรักซ้อนย้อนรอยร้อยเล่ห์กล ขอ"ปิง"ดลรักข้าอย่าซ้อนรอย : หมูอ้วน - 30/03/2001 11:29

หนึ่งทุ่มกว่าอาหารรอทานอยู่ ต่างวิ่งสู่เป้าหมายได้อร่อย น้ำพริก ผัด ยำ ต้ม มิใช่น้อย กลัวจะย่อยไม่ไหวจำใจพอ นักดนตรีรี่จับกันขับร้อง เป็นทำนองรำวงคงลวงล่อ ให้พวกเราช่วยรำทำเคลียคลอ แล้วตามต่อชะชะช่า อย่างท้าทาย : หมูอ้วน - 30/03/2001 11:30   ถึงสี่ทุ่มดุ่มมาหน้าชั้นสอง เฝ้าจดจ้องชมดาวตามเป้าหมาย ดาวกลับเร้นมิเห็นกะพริบพราย มีเพียงลมโลมส่ายไล้หนาวนวล ฟ้าขาดดาวพราวพร่างกระจ่างฟ้า เหมือนจิตข้ามืดดำร่ำไห้หวน ไร้สิ้นแสงแห่งหวังทั้งจิตครวญ คงพบล้วนมืดมนจนวันตาย ใกล้เที่ยงคืนฝืนหลับกับเรือล่อง ในหอห้องหนึ่งก๊วนล้วนสหาย คือหญิงสามงามซึ้งกับหนึ่งชาย หลับสบายจนสางต่างตื่นนอน 26 มี.ค.44 : หมูอ้วน - 30/03/2001 11:31

เสียงกริ่งปลุกลงมาหาอาหาร ขนมครกน่าทานหวานอ่อนอ่อน ทั้งกาแฟ เนย นม ข้าวต้มร้อน แต่เราค่อนคับท้องต้องบอกลา ออกกำลังยักย้ายส่ายตะโพก สะบัดโบกหน้าหลังทั้งแขนขา "พี่ปุ๊ย นิด อุ"นำทำลีลา ด้วยทีท่าจีนรำทำกรีดกราย : หมูอ้วน - 30/03/2001 11:32     อรุณรุ่งฉาบทาฟ้าเปลี่ยนสี แพรรพีห่มหล้าพาหนาวหาย ยามฟ้ามืดหม่นเศร้ารุ่งเช้าคลาย สลับกลายเปลี่ยนเป็นอยู่เช่นนี้ แต่เหตุใดใจเราเศร้าหม่นหมอง ไร้แสงทองส่องฉายให้เปลี่ยนสี มันหนาวเหน็บเจ็บหน่วงดวงฤดี มิเคยมีแสงฉายคลายร้าวราน : หมูอ้วน - 30/03/2001 11:33 ถึง"ดอยเต่า"ตั้งท่าคราเรือล่อง คืนหับห้องน้องไกด์ไหว้อ่อนหวาน โอกาสหน้าหวังว่ามาพบพาน แล้วลนลานกระเป๋าเอาลงเรือ ถึงริมดอยคอยท่ามาถ่ายภาพ แสงทองทาบงดงามอร่ามเหลือ "พี่อรรถ ส่อย" คอยน้องจ้องจุนเจือ เฝ้าโอบเอื้ออบอุ่นกรุ่นไมตรี โบกมือลาฝั่งปิงทิ้งความทุกข์ เหลือเพียงสุขมุ่งไปในวิถี คือเชียงใหม่ล้านนานามธานี ของมากมีซื้อของตามต้องการ : หมูอ้วน - 30/03/2001 11:34

จบนิราศศาสตร์กลอนสุนทรภู่ ตามรอยครูนิราศศาสตร์กลอนหวาน มิอาจเทียบเปรียบรสแห่งบทกานท์ เพียงสืบสานประจักษ์แก่นักเรียน ไร้คนรักจักฝากความคิดถึง ขาดซาบซึ้งแต่ใจรักจึงจักเขียน ฝากสุนทรอ่อนคำอันจำเนียร ทุกถิ่นที่แวะเวียนซึ้งใจเอย 27 มี.ค.44 : หมูอ้วน - 30/03/2001 11:35

ขอปรบมือให้คุณครูหมูอ้วนอ้วน อ่านแล้วชวนอยากแจมแต้มแต่งเสริม แต่ขาดเชาวน์ปัญญามิเหิมเกริม อยากอ่านเพิ่มของครูอ้วนม่วนจริง คุณหมูอ้วนเก่งจังเลย เก่งมาก ๆ เลย อยากจะเขียนคำชมเชย ออกมาเป็นกลอน แต่เขียนไม่ออก เขียนได้เท่านี้ : ลุงภา - 30/03/2001 12:22

ว้าย.....พี่หมูอ้วนมาเชียงใหม่ทำไมไม่บอกหนู.....แง...แง.... เลยไม่ได้เจอกันเลยค่ะ ว้า....ว้า..... แสนดีใจพี่ได้มาเยือนถึงถิ่น น้ำตารินไม่ได้ยินเสียงพี่สาว ไม่ได้ไปทักทายเป็นเรื่องราว หนูนั่งหง่าวรอเก้อเพ้อไปเอง.... แง...แง.... : jira - 30/03/2001 13:42

สวัสดีครับ..เห็นเจ๊หมูหายไป.. ที่แท้ก็หลบไปเติมน้ำกลั่นมาชาร์ตไฟ.. ....ไพเราะมากครับ..แม้บางท่อน.. จะโน้มใจให้เหงาและวังเวง..แต่ผมก็ชอบอ่านครับ : ..ไก.. - 30/03/2001 16:59

สมุดเยี่ยม